(634 S. K. m. 19, 42)
Dava: Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dava dilekçesinde davalının zeminde bulunan 2 adet dükkanın sahibi olduğu, diğer bağımsız bölüm maliklerinin rızası alınmadan davalılarca bahçe zeminine beton dökülüp üzerine seramik döşendiği ayrıca bahçeye eşyalar ve beton saksılar koyduğundan bahisle kal ve eski hale getirme istenmiştir.
Mahkemece davalının bahçeye koyduğu buzdolabı, bank ve şemsiyenin kaldırılmasına, bahçenin kendi dükkanların önüne isabet eden kısmın seramik döşemesinin inşaat ve tesis sayılmayacağından bu konudaki talebin reddine karar verilmiştir.
634 Sayılı Yasanın 19. maddesinin ilk fıkrasına göre kat malikleri ana gayrimenkulün mimari durumunu titizlikle korumak zorundadır. Bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi davalının seramik kapladığı alan, projesinde bahçedir ve davalı tarafından bahçeye diğer bağımsız bölüm maliklerinin rızası olmadıkça seramik döşenmesi projeye aykırılık oluşturur. Kaldı ki, yapılan işlemin Kat Mülkiyeti Yasasının 42. maddesi kapsamında faydalı işlerden olduğu, ortak yerlerin düzgün veya bunları kullanmanın daha rahat ve kolay bir hale konulmasına yaradığı kabul edilse bile bu tür yenilik ve ilaveler için de kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğu ile verecekleri bir kararın mevcut olması gerekir.
Davanın yukarıda belirtilen nedenlerle bahçedeki seramik kaplama açısından da kabulü gerekirken yazılı olduğu şekilde ve sadece bahçeye konulan eşyalarla sınırlı olarak kabulü doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.02.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy