(1086 S. K. m. 284) (3194 S. K. m. 18, 19) (2942 S. K. m. 11) (Arsa Sayılacak Parsellenmemiş Arazi Hakkında Karar m. 1)
Dava: Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Üç kez bilirkişi incelemesi yapılmış ise de, raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir.
Şöyle ki;
Birinci ve ikinci raporlarda taşınmaz arsa olarak değerlendirilmiştir. Bakanlar Kurulunun Yargıtayca da kısmen benimsenen 28.2.1983 tarih 1983/6122 sayılı kararına göre belediye ve mücavir alan sınırları dışında olan bir taşınmazın arsa sayılması için konut, turistik veya sınai tesis yapılmak amacıyla, her ne şekilde olursa olsun parsellenen ve tapuya bu yolda şerh verilen bir arazi parçası niteliğinde olması gerekir. İmar Yasasının 18. maddesi arsa düzenlenmesinin belediye ve mücavir alan dışındaki araziler için Valilikçe yapılacağını öngörmekte, aynı yasanın 19. maddesi belediye ve mücavir alan dışındaki arazilerin parselasyon planlarının hazırlanması ve tescilinin İl İdare Kurulunun onayından sonra yürürlüğe gireceğini ve kesinleşen parselasyon planlarının tescil edilmek üzere tapu dairesine gönderileceğini kurala bağlamaktadır.
Dava konusu taşınmaz köy sınırları içinde bulunup Bakanlar Kurulu kararının ve İmar Yasasının öngördüğü şekilde bir parselasyona tabi tutulmamış olmasına göre arsa olarak nitelendirilmesi mümkün değildir. Böyle bir taşınmaza koşulları varsa Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin i bendi uyarınca, objektif unsurlara bağlı değer artışı verilebilir.
Mahkemece yapılacak iş, birinci ve ikinci bilirkişi kurullarından taşınmazı tarım arazisi olarak değerlendiren ek raporlar almak ve hasıl olacak sonuca göre karar vermek olmalıdır.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.06.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy