(634 S. K. m. 5, 16, 35, 42, 45)
Dava: Dava dilekçesinde kat malikleri kurul kararının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dava dilekçesinde serbestçe kullanılan park yerlerini daireler itibarıyla numaralayarak, her kat malikine bir otopark yeri ayrılması suretiyle müdahalenin Kat Mülkiyeti Yasasının 5, 16, 42, 45. maddelerine aykırı olduğundan bahisle yapılan park yeri tefrik ve tahsisiyle ilgili karar ve uygulamanın iptal edilmesi istenmiş, mahkemece her kat malikinin arsa payı oranında ortak yerlerden yararlanma hakkını engelleyen bu düzenlemenin iptaline karar verilmiştir.
Kat Mülkiyeti Yasasının 35. maddesine göre yönetici anagayrimenkulün gayesine uygun olarak kullanılması ile görevli olup kat maliklerinin yararına olan hususlarda gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür. Yine aynı maddeye göre yöneticinin görevleri yönetim planıyla belirlenir. Yönetim planının 11. maddesinde, site otoparkına konulacak arabalar için yönetim kurulu gerekli kararı vermeye yetkili kılınmıştır. Arabaların park etme sorunlarını düzene bağlamak, 216 bağımsız bölümden oluşan büyük bir sitede park etme sorununu karmaşadan kurtarmak amacını güden böyle bir düzenlemenin, her bağımsız bölüme uygun bir park yeri tahsis etmiş olması, kat maliklerine kolaylık sağlamayı amaçlamış bulunması, esasen sitede bağımsız bölüm maliki sayısından çok park yeri bulunması, yapılan düzenlemenin olağanüstü kat malikleri kuruluna katılanların çoğunluğunun tasvibini görmesi, tahsis edilen park yerleri üzerinde bağımsız bölüm sahiplerine mutlak bir hak tanınmamış olması dikkate alınarak davanın reddi gerekirken, düzenlemenin Kat Mülkiyeti Yasasının 16. maddesine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle davanın kabulü doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.06.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy