(634 S. K. m. 16, 18, 28)
Dava: Dava dilekçesinde tecavüzün önlenmesi ile eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: 1-Davacı vekili dilekçesinde; kiracı olarak oturduğu binanın ön cephesine astığı tabelanın davalı tarafından haksız bir şekilde yerinden sökülerek kaldırıldığını, ilan panolarına yapılan müdahalenin önlenmesini, muarazanın giderilmesini ve panonun eski hale getirilmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili ise; apartman yönetim kurulu kararına göre; davacının panosunun asılma tarihinin 1 Eylül ile 15 Ekim tarihleri arasında sınırlandırıldığını bu nedenle müvekkilinin, davacının panosunu kaldırıp kendi panosunu asmakta haklı olduğunu savunmuştur.
Mahkemece; Kat Mülkiyeti Kanununun 16.maddesi uyarınca kat maliklerinin anataşınmazın bütün ortak yerlerine ortak mülkiyet hükümlerine göre malik olacaklarından ve bu yerlerde aksine bir sözleşme mevcut olmadıkça arsa payları oranında kullanma hakkına sahip bulunduklarından ve niza konusu 3.katta 1/3 hissenin davalıya ait olması nedeni de gözönünde bulundurularak keşif ve bilirkişi raporları doğrultusunda davalının, davacıya ait tabelayı tamamen sökerek yerine ön cepheye boydan boya kendi tabelasını asmasının yasanın bu hükmüne aykırılık teşkil ettiğinden ve hissesi oranında tabela asması gerektiğinden bahisle davanın kabulüne karar vermiştir.
Kat maliklerinin borçlarını düzenleyen Kat Mülkiyeti Yasasının 18/1.maddesi hükmüne göre; kat malikleri gerek bağımsız bölümlerini, gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kaidelerine uymak, özellikle birbirlerini rahatsız etmemek, birbirlerinin haklarını çiğnememek ve yönetim planına uymakla, karşılıklı olarak yükümlüdürler. Aynı maddenin 2.fıkrasında ise; bu kanunda kat maliklerinin borçlarına dair olan hükümlerin, bağımsız bölümlerdeki kiracılara ve oturma ( sükna ) hakkı sahiplerine veya bu bölümlerden herhangi bir suretle devamlı olarak faydalananlara da uygulanacağı belirtilmiştir.
Dosyaya getirtilen yönetim planının 41.maddesi; malikler, kiracılar ve diğer sorumlular binanın ön, yan ve arka cephelerine veya camlarına isim levhası, tabela, reklam panosu vs. gibi hiçbir şey asamayacaklarını hüküm altına almış ve aynı maddede bu gibi tanıtıcı levhaların binanın girişinde projeye uygun bir yerde yapılacak panoda her büro için ayrılacak bölümde yer alacaklarını belirtmiştir. 13.9.1990 tarihli kat malikleri kurulu kararı ise yönetim planının bu hükmüne işaret ederek 1 Eylül-15 Ekim tarihleri arasında geçici olarak tanıtıcı levha asmaya izin vermiştir.
Yönetim planındaki bu hüküm, yukarıda belirtildiği gibi Kat Mülkiyeti Yasasının 28.maddesi uyarınca tüm ilgilileri bağlar. Daha önceki yıllarda yönetim planına aykırı olarak binanın ön yüzüne asılan tabelalara karşı ilgililerin sessiz kalması, onlara bir hak bahşetmez. Kat maliklerinden herhangi biri yönetim planındaki bu hükme dayanarak binanın ön cephesinde bulunan tüm tabelaların kaldırılmasını isteme hakkına sahiptir.
Bu durum karşısında davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi,
2-Kabule göre de;
Davalının müdahalesinin önlenmesine ve eski hale getirilmesine karar verildiği halde Kat Mülkiyeti Yasasının 33.maddesi uyarınca bu işlerin hangi sürede yapılması gerektiğinin belirtilmemesi, doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.3.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy