(634 S. K. m. 18)
Dava: Dava dilekçesinde müdahalenin meni istenilmiştir.
Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dava dilekçesinde, davalının maliki bulunduğu zemin kattaki depoyu marangoz atölyesi olarak kullandığı ve buradan çıkan gürültüden rahatsız olunduğu için davalının bu faaliyetine son verilmesine karar verilmesi istenmiştir.
Mahallinde yaptırılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, rahatsız edici olduğu belirtilen gürültüyle ilgili bir açıklama yapılmaksızın talep dışında kalan bir takım projeye aykırılıkların varlığının belirtilmesiyle yetinilmiş, alınan ek raporda ise, marangoz atölyesi olarak kullanılan depodaki hızar ve benzeri iş makinalarının çıkardığı gürültüden apartman sakinlerinin rahatsız olacağı belirtilmiştir. Rahatsız edici gürültünün giderilmesinin mümkün olup olmadığı, mümkünse bu hususta ne gibi önlemler alınabileceği gösterilmemiştir. Mahkemece de, bu rapor esas alınarak deponun marangoz atölyesi olarak kullanılmak suretiyle vaki müdahalenin önlenmesine karar verilmiştir.
Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine ve Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, tapuda depo nitelikli olan bağımsız bölümlerin işyeri olarak kullanılmasına engel bulunmamaktadır. Ancak, anılan Yasanın 18.maddesi hükmüne göre kat malikleri bağımsız bölümlerini kullanırken doğruluk kaidelerine uymak, özellikle birisini rahatsız etmemek, birinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine uymakla karşılıklı olarak yükümlüdürler. Yasanın bu açık hükmü gereği olarak işyeri nitelikli bağımsız bölümlerde sürdürülen faaliyet nedeniyle de, kat maliki gürültü, duman, koku gibi rahatsız edici durumların diğer kat maliklerine ulaşmasını önleyici tedbirleri alması, eğer bir tedbir alınamıyorsa bu tür faaliyetlere son vermesi gerekir.
Bu bakımdan mahkemece, öncelikle davaya konu edilen depoda kullanılan hızar ve benzeri iş makinalarının çıkardığı sesin ölçüsünün, bilimsel olarak saptanıp, rahatsız edici seviyenin altına düşürülmesi için önlem alınmasının mümkün olup olmadığının, mümkün görülmesi halinde bilirkişiden, bunların neler olduğunun etraflı bir şekilde belirlendiği rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu husus araştırılmadan deponun hızar atölyesi olarak kullanılmasının önlenmesi yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.05.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy