(2004 S. K. m. 67)
Dava: Dava dilekçesinde itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı vekili geldi. Aleyhine temyiz olunan davalı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:
Karar: Dava, ortak gider alacağına dayalı icra takibine karşı yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.
Yönetime ait tüm kayıt ve belgeler üzerinde yaptırtılan inceleme sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda, davalının, takip konusu dönemle ilgili olarak Yönetim Planının Ek 5.maddesinin ( 1 ) numaralı bendi kapsamında 2.075.914.369 TL. borcunun bulunduğu ve ancak yönetim planının anılan maddesinin ( 2 ) numaralı bendinde öngörülen ısıtma, soğutma ve havalandırmayla ilgili ölçümlemeye dayalı ortak gider borcunun olmadığı bildirilmiştir.
Mahkemece bilirkişinin bu saptaması esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Davacı vekili bilirkişinin hükme esas alınan bu raporuna karşı itirazında, ısıtma, soğutma ve havalandırma giderlerinden de davalının sorumlu olduğunu ve bu nedenle itiraz konusu icra takibindeki talebe bu giderlerin de dahil edildiğini, bilirkişinin bunları hesaplama dışında tutmasının yönetim planına ve işletme projesine aykırı olduğunu, bu bağlamda aynı davalı hakkında bir dönem sonraki ortak gider alacağı için yapılan takibe itirazın iptali davasında aynı bilirkişinin düzenlediği raporda ise sözkonusu giderlerden davalının sorumlu olacağı görüşüne yer verildiğini bildirmiştir.
Dosyada mevcut yönetim planının 47.maddesinde ısıtma, soğutma ve havalandırma giderleri genel giderler kapsamında sayılmış, 49.maddesinde tüm genel giderler için toplanacak avansların bağımsız bölüm malikleri arasında paylaşımına ilişkin esaslar düzenlenmiş, Ek 5.maddesinde de kat maliklerinin sorumlu olduğu bu genel giderlerin paylaşımında ölçümleme, kayıt, hesaplama ve dağıtım esasları gösterilmiş olup, yönetim planında sorumluluk bakımından bu masrafların niteliğine ve bağımsız bölümlere yönelik olarak bir muafiyet ve ayrıcalığa yer verilmemiştir.
Hal böyle iken, davacı vekilinin itirazı ve yönetim planı hükümleri gözetilerek bilirkişiden, ölçümlemeye dayalı olarak talep konusu edilen ısıtma, soğutma ve havalandırma giderlerini kapsayacak şekilde hesaplama yapan ek rapor alınıp hasıl olacak duruma göre karar verilmesi gerekirken, bilirkişinin bu konuda inandırıcı bir gerekçeye dayalı olmayan raporu esas alınarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.
Bundan ayrı davaya konu ortak gider borcunu ödemesi için, icra takibi yapılmadan önce, miktar belirtilerek ve kat malikleri kurulu kararına dayalı olarak davalıya tebligat yapılmış olup, buna göre davalı tarafından önceden bilinen borcun likit olduğu gözetilerek İcra-İflas Kanununun 67.maddesi hükmü uyarınca hüküm altına alınan asıl alacak miktarı üzerinden icra tazminatına hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle bu hususa yönelik istemin reddine karar verilmiş olması da yerinde değildir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 275.000.000 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.12.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy