(634 S. K. m. 19, 33)
Dava: Dava dilekçesinde muarazanın men'i, eski hale getirme ve yargılama giderlerinin davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davada, işyeri nitelikli davalı bağımsız bölümünün soğuk hava deposu olarak kullanılması nedeniyle yayılan ses ve kokunun rahatsızlık verdiği ileri sürülerek bu yerin soğuk hava deposu olarak kullanılmasının önlenmesi ve eski hale getirilmesine karar verilmesi istenilmiştir.
Davalı savunmasında bağımsız bölümün bir kısmının soğuk hava deposu olarak kullanıldığını rahatsızlık verici bir durum olmadığını, her türlü önlemin alınmış bulunduğunu kat mülkiyetine aykırı bir kullanımın da mevcut olmadığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davacı 1.11.2001 tarihli ek dilekçesinde, dava konusu yerin soğuk hava deposu olarak kullanılması nedeniyle bu deponun yanında bulunan davacıya ait işyerinde ve bir üst katta bulunan yine davacıya ait bağımsız bölümde ısı kaybına neden olunduğu da ileri sürülmüştür.
Mahkemece yerinde yaptırtılan inceleme sonucu çevre sağlığı uzmanı olan bilirkişi tarafından düzenlenen 28.3.2002 tarihli raporda gürültü kontrol yönetmeliği çerçevesinde ölçüm cihazı ile gürültü kaynağında ve davacının bir üstteki bağımsız bölümünün değişik kesimlerinde yapılan ölçümleme sonucunda soğuk hava deposundaki gürültünün yönetmelikteki sınır değerlerin altında kaldığının tespit edildiği bildirilmiştir. Isı kaybının olup olmadığının tespiti bakımından yerinde yeniden yaptırtılan inceleme sonucunda mimar bilirkişinin düzenlediği 11.7.2002 tarihli raporda da soğuk hava deposu olarak kullanılan bölümde yöntemine uygun ve yeterli yalıtımın yapılmış bulunduğu ve bu yerin soğuk hava deposu olarak kullanılmasının üst katta bulunan konutta ve alt katta bitişik olan işyerlerinde kullanımı olumsuz etkileyecek kadar ısı kaybının olmadığı kanaatine varıldığı bildirilmiştir.
Davacı vekili ilk bilirkişi raporuna karşı 22.4.2002 tarihli dilekçede itiraz etmiş ve itirazında keşif öncesi davalı tarafından motorların devirleri düşürülerek düşük devirle çalıştırılmasının sağlandığını ve bu nedenle ölçüm sonuçlarının normalin altında çıktığını, ayrıca bilirkişinin kimyager olup, işin uzmanı olmadığını, özellikle ısı kaybının olup olmayacağının ve etrafa koku yayıp yaymadığının açıklığa kavuşturulmadığını bildirmiştir.
İkinci bilirkişi raporuna da soğuk hava deposundan etrafa koku yayılıp rahatsızlık verildiği ve soğuk hava deposundaki makinaların davalı tarafından düşük devirle çalıştırılması nedeniyle fazla gürültü duyulmamasının sağlandığı iddialarını tekrarlamak ve ayrıca işyerinin soğuk hava deposu olarak kullanılmasının yönetim planının 9.maddesinin ( d ) ve ( h ) fıkralarına aykırı olduğu belirtilmek ve makinelerin daha yüksek devirde çalıştırılarak ölçümleme yapılması gereğine değinilmek suretiyle itirazda bulunulmuştur.
Mahkemece, davacının makinelerin düşük devirde çalıştırıldığı ve yayılan kokunun rahatsızlık verdiği yolundaki itirazları açıklığa kavuşturulmadan mevcut raporlarla yetinilerek davanın reddine karar verilmiştir.
Kat Mülkiyeti Yasasının 18.maddesinin ilk fıkrası hükmüne göre kat malikleri bağımsız bölümlerini kullanırken özellikle birbirini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememek, yönetim planının hükümlerine uymakla karşılıklı olarak yükümlüdür. Yasada öngörülen bu yükümlülüğün yerine getirilmediği iddiasıyla açılan bir davada, hakimin yasal yükümlülüğe uygun düşmeyen hususların her birisinin varlığını ve doğruluğunu araştırıp tespit etmesi ve bunun sonucuna göre hüküm kurması gerekir.
Bu itibarla mahkemece, davacının yukarıda açıklanan iddia ve itirazlarına ilişkin olarak bilirkişilerden, rahatsızlık verecek düzeyde kokunun yayılıp yayılmadığı ve soğuk hava deposundaki makinelerin fonksiyonunu yerine getirebilmesi için normal çalışma devrinin ne olacağı da sorulmak suretiyle gerektiğinde yerinde yeniden ve makineler yüksek devirde çalıştırılmak suretiyle inceleme de yaptırılarak ek raporlar alınıp gösterilen tanıklar da dinlendikten sonra hasıl olacak duruma göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 9.12.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy