(2004 S. K. m. 67) (634 S. K. m. 20, 32)
Dava ve Karar: Dava dilekçesinde itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dava, davalı kiracının Eylül 2000-Temmuz 2001 dönemi aidat borçlarını ödemediği ileri sürülerek hakkında yapılan icra takibine vaki itirazının iptali istemine ilişkindir.
Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, kat mülkiyetli anagayrimenkulün kat malikleri kurulunun 17.9.2000 günlü olağanüstü toplantısında davacıların yönetici seçildikleri ve aynı kurulun 11.2.2001 tarihli olağan toplantısında da aynı kişilerin yeniden seçildikleri anlaşılmıştır. Bu yöneticilerin seçildikleri olağanüstü toplantının iptali istemiyle dava açıldığı ileri sürülmüş ise de bu davanın sonuçlandığına dair davalı tarafça mahkemeye bir bilgi de verilmemiştir.
Kat Mülkiyeti Yasası'nın 32. maddesinde de öngörüldüğü gibi anagayrimenkul, sözleşme, yönetim planı ve bu kanun hükümleri uyarınca kat malikleri kurulu tarafından verilecek kararlara göre yönetilir. Bütün kat malikleri ile külli ve cüzi halefleri, yönetici ve deneticiler, kat malikleri kurulunun kararlarına uymakla yükümlüdürler. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre kat maliklerinin bu kararlara uyma yükümlülüğü; bu kararların yine kat malikleri kurulunca kaldırılması veya mahkeme hükmü ile iptali söz konusu olmadığı sürece devam eder.
Bu durum karşısında, kat malikleri kurulunca kaldırılması veya mahkemece iptali söz konusu olmayan yukarıda belirtilen kat malikleri kurulu kararlarına göre davacılar yasal yönetici olup aidatların kat maliklerince bu yönetime ödenmesi gerekir. Bu bakımından aidat borçlarını yasal yöneticiye ödemediği sabit olan davalının yükümlülüğünün sürdüğü sonucuna varan ve yönetim planında aksine bir hüküm ya da kat malikleri kurulunca oybirliğince verilmiş bir karar bulunmadığından gecikme tazminatını Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca aylık %10 oranı üzerinden hesaplayan mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sonuç: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı deliller ile kanuni gerektirici sebeplere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 17.02.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy