(2942 S. K. m. 23)
Dava: Dava dilekçesinde Kamulaştırma Kanununun 23. maddesi gereğince taşınmazın geri alınması istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dosya münderacatına göre 13.1.1976 tarihinde dava konusu parselin de içinde bulunduğu 7000 m2 alanlı taşınmazın davalı belediye tarafından yeşil saha olarak kamulaştırıldığı, başlangıçta parsel numarası olmayan taşınmazın 1988 yılında 133 ada 4 parsel numarası alarak tapuya tescil edildiği, daha sonra 1188 m2'lik bölümünün yola terki ile kalanının 133 Ada 5, 6, 7, 8, 9, 10 numaralı parseller olarak ifraz edildiği, bunlardan dava konusu edilen 10 numaralı parselin 4900 m2 olarak tapuda kayıtlı olup tamamının doğal hali ile yeşil alan olarak muhafaza edildiği ve halkın yararlanmasına açık tutulduğu anlaşılmaktadır.
Yargıtay'ın kararlılık kazanmış uygulamalarında yeşil saha olarak kullanım amaçlı kamulaştırmalarda üzerinde bitki örtüleri bulunan taşınmaza bir düzenleme yapılmasa da olduğu gibi yeşil alan olarak halkın yararlanmasına açık tutulması, amaç doğrultusunda kullanım olarak nitelendirilmekte olduğundan, yeşil alan olarak korunup kullanılan bu yerin geri iadesi istemi ile açılan bu davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 4.3.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy