(2942 S. K. m. 13, 17, 25)
Dava: Dava dilekçesinde kamulaştırılan taşınmazın 17. maddeye göre tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Kamulaştırma Kanununun 25. maddesine göre hakların kullanılması ve bunların yerine getirilmesi bakımından kamulaştırma işlemi mal sahibi için 13. madde uyarınca yapılan tebligatla, idare içinde tebligata çıkarmakla başlar. Kamulaştırma işleminin tebliğine girişilmeden önce idarenin kendi bünyesi içerisinde verdiği kararlar ve yaptığı işlemler taraflar yönünden kamulaştırma işlemi niteliğinde kabul edilemez.
Hal böyle iken, davacı idarenin bu davaya dayanak yaptığı 14.10.1991 tarihli kamulaştırma kararından önce aynı taşınmazlarla ilgili olarak vermiş bulunduğu kamulaştırmaya yönelik 6.2.1986, 11.6.1987 tarihli meclis kararlarıyla 25.8.1988 tarihli encümen kararının tamamlanmış bir kamulaştırma işlemi olarak kabulü mümkün bulunmadığı halde mükerrer kamulaştırmanın varlığından bahisle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Mahkemece, 14.10.1991 tarihli kamul.aştırma işlemine dayalı tescil talebinin Kamulaştırma Kanununun 17. maddesi hükmü çerçevesinde incelenip sonucuna göre bir karar verilmelidir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulu ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.1.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy