(634 S. K. m. 18, 19/2)
Dava: Dava dilekçesinde ortak yere konulan klima cihazının kaldırılması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalılardan Pamukbank T.A.Ş. vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı Vek.Av.Ayla Doğan geldi. Aleyhine temyiz olunan davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:
Karar: Dava, zemin kat üstündeki ortak yer nitelikli terasa, davalı banka tarafından klima dış ünitesinin kat maliklerinin izni alınmadan monte edilerek yasaya aykırı olarak müdahale edildiği ve ayrıca bu cihazın çıkardığı gürültünün davacının bağımsız bölümünde rahatsızlık verici boyutta olduğu ileri sürülüp cihazın sökülüp kaldırılması istemine ilişkindir.
Yerinde çevre mühendisi ve inşaat mühendisi olan bilirkişilere yaptırtılan inceleme sonucu düzenlenen raporda, davalıya ait klima cihazının konulduğu yerde çalıştırıldığında Gürültü Kontrol Yönetmeliğinde oturma odaları için öngörülen kabul edilebilir ses basıncı ( gürültü ) limitinin aşıldığı belirtilmiş, ancak, bu gürültünün limitin altına çekilebilmesi bakımından önlem alınmasının mümkün olup olmadığı, mümkünse bunların neler olduğu hususunda herhangi bir inceleme ve değerlendirmeye yer verilmemiştir.
Mahkemece bilirkişinin yeterli incelemeye dayalı olmayan raporu esas alınarak kabul edilebilir limitin üzerinde gürültü veren klima cihazı dış ünitesinin sökülüp kaldırılmasına karar verilmiştir.
Kat Mülkiyeti Yasasının 18. maddesi hükmüne göre kat malikleri gerek bağımsız bölümlerini ve gerekse ortak yerleri kullanırken özellikle birbirini rahatsız etmemek, haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine uymakla yükümlüdürler. Aynı yasanın 19. maddesinin 2.fıkrasında da kat maliklerinden birinin, bütün kat maliklerinin rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesis yapması yasaklanmıştır.
Yargıtay uygulamalarında, kat maliklerinin ve diğer sakinlerin birbirlerini gürültü ve başka nedenlerle rahatsız etmemeleri konusundaki ölçü, rahatsızlık veren olgunun, hayatın normal akışı içerisinde kabul edilebilir ve katlanılabilecek boyutlarda kalmasıdır. Bu boyutun aşılmış olması durumunda da rahatsız edici ses, koku, duman ve benzeri unsurların rahatsız edici boyutların altına çekilebilmesi bakımından azami özen ve özveri gösterilmekle birlikte özellikle modern yaşamın gerektirdiği cihazların çıkardığı sese dayalı gürültünün makul sınırın altına çekilmesi bakımından izolasyon ve benzeri önlemlerin alınması gerekli ve mümkün ise bu önlemler mutlaka alınmalıdır. Bu konuda tarafların uzlaşma sağlayamaması durumunda rahatsız olan taraf hakimin müdahalesini istemiş ise mahkemece rahatsız edici boyutta gürültünün varlığı tespit edilmekle birlikte bunun giderilmesinin mümkün olup olmadığının da bilirkişi marifetiyle resen araştırılıp mümkünse öncelikle bu önlemlerin alınması yolunda hüküm kurulması bunun mümkün olmadığının bilimsel olarak saptanması durumunda ancak bu cihaz veya aleti kullanmaktan men kararı verilmesi gerekir.
Somut olayda, zemin kat üstü terasta monte edilen klima dış ünitesinin çıkardığı ve rahatsız edici boyutta olduğu ölçümleme sonucu tespit edilen gürültünün uygulanacak izolasyon önlemleri ile giderilmesinin mümkün olup olmadığı konusunda bir inceleme yaptırılmadan bu ünitenin doğrudan sökülüp kaldırılmasına karar verilmiş olması doğru değildir.
Öte yandan, dosya içerisinde bulunan aynı mahkemenin 2000/562-1158 sayılı olup 28.2.2001 tarihinde kesinleştiği anlaşılan kararında bu davanın davacısı yine aynı klima ünitesinin, ortak yer olan terasta işgal ettiği alanın davalının arsa payını aşmadığı gerekçesiyle kaldırılmasına yönelik istem reddedilmiş olmakla, bu husus taraflar yönünden kesin hüküm oluşturduğundan, klimanın bu yere monte edilmiş olmasının ortak yere tecavüz olarak kabul edilip kaldırılmasına karar verilmesi olanağı da bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle mahkemece, sözkonusu klima dış ünitesinin çıkardığı gürültünün katlanılabilecek limite düşürülmesi bakımından ses izolasyonunun mümkün olup olmadığının ve mümkünse alınacak önlemlerin neler olduğunun ayrıntılı biçimde bilirkişiden sorulup ek rapor alınmalı ve hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 250.000.000 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 9.7.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy