(634 S. K. m. 34)
Dava: Dava dilekçesinde yöneticinin mahkemece atanması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içerisinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki tüm kağıtlar okunarak gereği düşünüldü:
Karar: Dava, kat malikleri kurulunca toplanıp yönetici atanamadığından bahisle anagayrimenkule bir yönetici atanması istemine ilişkindir.
Mahkemece davacı tarafından gösterilen yönetici adayının durumunun bu görevi yapmaya elverişli olmadığı ve istenilmesine rağmen başkaca bir aday da gösterilmediğinden davacının iyiniyetli olmadığı sonucuna varılarak davasının reddine karar verilmiştir.
Kat Mülkiyeti Kanununun 34. maddesinin 6.fıkrasında, kat malikleri anagayrimenkulün yönetiminde anlaşamaz veya toplanıp bir yönetici atayamazsa, o gayrimenkulün bulunduğu yerin Sulh Mahkemesince, kat maliklerinden birinin müracaatı üzerine ve mümkünse diğerleri de dinlendikten sonra, gayrimenkule bir yönetici atanacağı öngörülmüştür.
Görüldüğü üzere yasada davacının yönetici adayı göstermesi konusunda bir hükme yer verilmemiştir. Kaldı ki, davacının göstereceği adayın hakim tarafından yönetici atanması, bu konudaki seçimin davacıya bırakılması anlamına gelecektir ki, sair kat maliklerine nazaran davacıya üstünlük ve ayrıcalık sonucunu doğuracak böyle bir uygulama yasa koyucunun amacı olamaz. Aksine kanunun amacı, kat maliklerinin aralarında anlaşmaya varamadıkları için tarafsız ve objektif ölçülere göre hareket edecek olan hakimin uygun bir yöneticiyi tesbit edip atama yapmasını sağlamaktır. Bu bakımdan hakimin gerekli göreceği inceleme ve araştırmayı yaptıktan sonra dinleyeceği sair kat maliklerinden birisini veya resen belirleyeceği kat maliki olmayan bir kişiyi yönetici olarak ataması mümkün ve şartları varsa gereklidir.
Dosya kapsamındaki karar defteri ve sair belgelerden, kat malikleri kurulunun ilk oluşumundan sonra toplantı girişimlerinin ya sonuçsuz kaldığı ya da yönetici seçmek için yeterli çoğunlukla toplanamadığı anlaşılmaktadır.
Bu halde Kat Mülkiyeti Kanununun 34. maddesindeki esaslar çerçevesinde değerlendirme yapılıp sair kat malikleri de dinlendikten sonra uygun yöneticinin belirlenip atanmasına karar verilmesi yerine varit olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı biçimde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istem halinde temyiz edene iadesine, 24.06.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy