(634 S. K. m. 19, Ek m. 1) (1086 S. K. m. 1, 7)
Dava: Dava dilekçesinde ortak yer olan çatı arasına müdahalenin önlenmesi ile eski hale getirmesi ve ecrimisil istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dava dilekçesinde, kat mülkiyetine tabi anayapının ortak yeri olan çatı arasında, davalılar tarafından projeye aykırı olarak yapılan ilavelerin ve değişikliklerin eski hale getirilmesi ile davalıların müdahalelerinin önlenmesine ve 300.000.000 TL. ecrimisilin tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.
Davalı Mehmet A. savunmasında; çatı arasını davacı ile aralarında yapılan 25.8.1987 tarihli sözleşmeye dayalı olarak uzun yıllardır kullandığını, bu nedenle davacının kötü niyetli olduğunu, davanın reddi gerektiğini bildirmiştir.
1-Kat Mülkiyeti Yasasının 19.maddesinin ikinci fıkrası gereğince kat maliklerinden biri, tüm kat maliklerinin rızası olmadıkça, anataşınmazın ortak yerlerinde onarım, tesis ve değişiklikler yaptıramaz. Davacı Güzin A. ile davalı Mehmet A. arasında yapılan 25.8.1987 günlü sözleşmede, çatı arasının davalı kat maliki Mehmet A. tarafından -herhangi bir değişiklik öngörülmeksizin olduğu gibi- kullanılması konusunda anlaşmaya varılmıştır. Dosyada toplanan belge ve bilgilerden, özellikle anataşınmazın yerinde yapılan inceleme sonunda düzenlenen bilirkişi raporu içeriğinden, davalının -sözleşme dışına çıkarak, öteki kat maliklerinin rızasını da almadan- ortak yer olan çatı arasına iki oda, duş ve tuvalet yaptığı anlaşılmaktadır.
Ortak yerde sözleşme ve proje dışı yapılan değişikliklere onay vermeyen davacı kat malikinin, davalının vaki müdahalesinin önlenmesi ile çatı arasının eski hale getirilmesini istemesi yasal hakkı olup, bu hakkı kullanması onun kötü niyetli olduğu anlamına gelmez.
Saptanan bu durum karşısında mahkemece, davalının çatı arasında yaptığı değişikliklerin eski hale getirilmesi istemine ilişkin davanın kabulü gerekirken, yazılı olduğu biçimde reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
2-Kat Mülkiyeti Yasasının ek 1.maddesinde bu yasadan doğan her türlü anlaşmazlığın -miktar ve değerine bakılmaksızın- Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümleneceği öngörülmüştür. Ecrimisil istemine ilişkin davanın, niteliği gereği kat mülkiyetinden kaynaklanmadığı ve istenen miktarın da Sulh Hukuk Mahkemesinin görevini aştığı dikkate alınarak, kat mülkiyetine tabi olan eski hale getirme davasından tefrik edilip, genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, mahkemece bu davaya da bakılıp esas hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 4.3.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy