(634 S. K. m. 20, 22)
Dava: Dava dilekçesinde itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Kat Mülkiyeti Yasasının 20. ve 22.maddesi hükümlerine göre ortak gider ve avans borcundan sorumlu tutulacak kişinin kat maliki ya da anagayrimenkuldeki bağımsız bölümlerin birinde kira akdine, oturma ( sükna ) hakkına veya başka bir sebebe dayanarak faydalanan durumunda olması gerekir.
Dosya içerisinde bulunan tapu kaydına göre davalının bağımsız bölümlerden herhangi birinde malik olmadığı gibi kiracı, sükna hakkı sahibi veya başka bir sebebe dayanarak faydalandığına dair de bir kanıt bulunmamaktadır.
Davalı temyiz dilekçesinde, dava konusu bağımsız bölümlerin maliki ya da kiracısı olmadığını bildirip, pasif husumet ehliyetinin yokluğunu savunmuştur.
Hal böyle iken mahkemece davalının, dava konusu bağımsız bölümlerle ilgisinin davacı vekilinin açıklamasına da başvurmak suretiyle araştırılarak tespit edilip, bu bağımsız bölümlerden herhangi bir suretle daimi suretle faydalandığının anlaşılması halinde ancak davanın esasına girilerek sonuçlandırılması gerekirken bu husus gözetilmeden davalının malik olduğu ve pasif husumet ehliyetinin varlığı kabul edilerek işin esası hakkında hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.4.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy