(634 S. K. m. 18, 33, 35)
Dava ve Karar: Dava dilekçesinde apartmanda köpek beslenmesinin önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiş temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalılardan B. ve B. T. vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesiyle istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı (asil) B. T. geldi. Aleyhine temyiz olunan davacı adına gelen olmadı. Gelen asil'in sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:
Davada, davalılardan B. ve B.'ün bağımsız bölümlerinde besledikleri köpeğin rahatsızlık verdiği ve diğer davalı yöneticinin de köpeğin uzaklaştırılması için hiçbir girişimde bulunmadığını ileri sürerek köpeğin anataşınmazdan uzaklaştırılmak suretiyle rahatsız edici durumun giderilmesi istenilmiştir.
Mahkemece tanık anlatımına dayanılarak köpeğin rahatsızlık verdiği sonucuna varılıp davalıların köpek beslemelerinin ve bağımsız bölümde kalmasının önlenmesine karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1- Dosya içerisinde mevcut karar defterinin incelenmesinde kat malikleri kurulunca köpek beslenmesinin önlenmesi ve yasaklanması bakımından yöneticiye görev ve yetki verildiğine dair bir karara rastlanılmadığı gibi taraflarda böyle bir iddiada bulunmamışlar ve bir kanıtta ortaya koymamışlardır. Kat Mülkiyeti Yasası'nın 35 inci maddesinde de rahatsızedici durumların giderilmesi konusunda yöneticiye doğrudan verilmiş bir görevde mevcut değildir. Bu bakımdan davalı yönetici hakkında açılan davanın pasif husumet ehliyetinin yokluğuna dayalı olarak reddi gerekirken bu davalıyı da kapsar biçimde hüküm kurulması,
Bundan ayrı;
2- Köpeğin anagayrimenkulden uzaklaştırılması bakımından Kat Mülkiyeti Yasası'nın 33 üncü maddesi hükmü uyarınca davalı köpek sahiplerine uygun bir süre verilmemiş olması ve de karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davacı vekiline 90.000.000 TL maktu ücrete hükmedilmesi gerekirken haklı ve inandırıcı bir gerekçe gösterilmeden 100.000.000 TL ücrete hükmedilmesi, doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün HUMK. nun 428 nci maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 22.04.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy