(1086 S. K. m. 8, 13, 23, 187)
Dava: Dava dilekçesinde davalı vakfa ait taşınmazın satışına izin verilmesi istenilmiştir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dava, davalı vakfın taşınmazının satışına izin verilmesine ilişkin olup; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 8. maddesine göre, vakfa ait davalarda görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesi; yetkili mahkeme ise, davanın konusunun taşınmazın aynına ilişkin olmaması nedeniyle vakfın yerleşim yeri mahkemesi olduğu halde mahkemece görevsizlik kararı verilmesi,
Yetki hususuna gelince; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 187. maddesi uyarınca davanın mahiyeti ve yukarıda da belirtildiği gibi davanın konusunun taşınmazın aynına ilişkin olmaması nedeniyle bu davadaki yetki durumu kamu düzenini ilgilendirmediğinden, mahkemece kendiliğinden dikkate alınmaması gerekir. Bu durumda ilk itirazlardan olan yetki konusunda karşı tarafça süresi içinde bir itirazda bulunulmadığından mahkemece, davaya devamla esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken yerinde bulunmayan yazılı gerekçe ile hüküm kurulması, doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.6.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy