(634 S. K. m. 20, 22)
Dava: Dava dilekçesinde aidat borcunu ödemeyen davalı hakkında yapılan icra takibine karşı ileri sürülen itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının bağımsız bölümde kiracı olarak oturduğu 2000 yılı Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos aylarına ait yönetim giderini ödemeden siteden ayrıldığını ileri sürerek kiracı olduğu döneme ait yönetim giderlerinin tahsiline yönelik icra takibine karşı ileri sürdüğü itirazın iptalini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir. Takip tarihi olan 8.8.2001 tarihi itibarı ile borçlu davalının bağımsız bölümü tahliye ettiğine dair taraflar arasında herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.
Kat mülkiyeti Yasasının ortak giderlerin teminatına ilişkin 22. maddesi hükmüne göre kiracıların sorumluluğu, anataşınmazda bu sıfatla oturduğu sürece geçerlidir. Asıl sorumluluk sözü edilen Yasanın 20. maddesinde belirtildiği üzere kat malikinindir. Yasasının 22. maddesinde kiracının ya da başka bir hakka dayanarak bağımsız bölümde devamlı surette oturanın müteselsil sorumluluğu, oturduğu sürece söz konusu olup, bağımsız bölümü tahliye ettikten sonra yapılan icra takibi ile kiracının sorumlu tutulmasına yasal olanak bulunmamaktadır. İstenen alacağın davalı kiracının bağımsız bölümde oturduğu süreye ilişkin olması Kat Mülkiyeti Yasasının uygulanması bakımından sonuca etkili olmayıp, kira sözleşmesine göre sorumluluk ise, bağımsız bölüm maliki ile kiracı arasındaki hukuki ilişkiye göre belirleneceğinden bu davada dikkate alınmaz. Çünkü kiracının Kat Mülkiyeti Yasasının hükümlerine göre yasal müteselsil sorumlu olarak ödemek zorunda kaldığı meblağı bağımsız bölümü tahliye etmiş olduğundan, 22 maddede öngörüldüğü üzere kira borcundan düşemeyecektir.
Bu durumda, kiracı bağımsız bölümü tahliye ettikten sonra icra takibi yapılmış olduğu dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şeklide kabulü doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.4.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy