(634 S. K. m. 18, 19, 20)
Dava: Dava dilekçesinde ortak tesisat için yapılan masraftan davalıların arsa payına düşen miktarın tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dava, anayapıya elektrik taşıyan tesisatta ortaya çıkan arızanın onarılması için kat maliki olan davacı banka tarafından yapılan masrafların arsa payları oranında davalılardan tahsiline ilişkindir. Mahkemece bu tür giderlerden davalı kat maliklerinin sorumlu tutulabilmesi için kat malikleri kurulunca verilmiş bir karar bulunmadığından dava reddedilmiştir.
Kat Mülkiyeti Yasası hükümleri uyarınca anagayrimenkulün kat malikleri kurulunca yönetilmesi ve yönetim tarzının kanunların emredici hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu kurul tarafından kararlaştırılması gerekir ise de, Yargıtay'ın kararlılık kazanmış uygulamalarında, acil ve zorunlu ihtiyaçlar nedeniyle gecikmesinde sakınca bulunan ve zarar oluşması kaçınılmaz olan durumlarda yönetici veya kat maliklerinden birinin işin gereğine ve varsa projesine uygun olarak yaptığı işler için sarf ettiği giderleri diğer kat maliklerinden yasa ve yönetim planı çerçevesinde sorumlu oldukları oranda isteyebileceği kabul edilmektedir.
Somut olayda, anabinaya elektrik taşıyan ve ortak tesis niteliğindeki hatların kopup binanın tamamen veya kısmen elektriksiz kalmasının, özellikle davacının bağımsız bölümünde yürütülen bankacılık hizmetini ve diğer bağımsız bölümlerdeki yaşamı önemli ölçüde olumsuz etkileyeceği gözetildiğinde gecikmesinde sakınca bulunan bir durum oluşturmadığı söylenemez. Bu bakımdan dava konusu elektrik hatlarını kendiliğinden onaran davacının isteminin incelenip, araştırılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.5.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy