(2942 S. K. m. 11/1-f)
Dava: Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da gereği yerine getirilmemiştir.
Şöyle ki;
1-Bilirkişi kurulu ek raporunda 1932 m2'si kamulaştırılan taşınmaz üzerinde verim çağına gelmiş 34 kayısı, 9 erik ağacı ile 45 erik fidanı mevcut olup bunlardan sadece kayısı ağaçlarının ağaç başına verim miktarları esas alınarak yapılan hesaplama sonucu bulunan net gelire %5 kapitalizasyon faizi uygulanmak suretiyle m2 değere ulaşılmıştır.
Kamulaştırma Yasasının kıymet takdir esaslarını belirleyen 11.maddesinin birinci fıkrasının ( f ) bendi uyarınca arazilerin kamulaştırma ( değerlendirme ) tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınmak suretiyle bilimsel yöntemle değerlendirilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazdaki ağaçlar verim çağına geldikleri için ( bilirkişilerin tespitine göre 45 erik fidanı hariç ) bu ağaçların kapladığı alanın karışık meyve bahçesi, artan kısım var ise bu kısmın da açık tarla olarak değerlendirilmesi gerekir.
Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında, kapama meyve bahçesi değerlendirmelerinde, gelir getiren bu ağaçlardan cinslerine göre kalite ve verimlilik açısından teknik olarak en uygun sıklıkta dikildiğinde dekar başına elde edilebilecek verim esas alınmak suretiyle taşınmazın üzerindeki ağaçların bu ölçülere göre kaplayacağı alandan elde edilebilecek net gelire göre bilimsel yöntemle zemin değeri saptanması aranmaktadır. Bu bağlamda taşınmaz üzerindeki ağaçların ( erik fidanları hariç ) cins ve yaşına göre teknik olarak normal sıklıkta kaplayacakları alan İlçe Tarım Müdürlüğünden sorularak belirlenip bu bölümün karışık kapama meyve bahçesi kabul edilip, yine tarım müdürlüğünden getirtilecek verilere göre o yörede kaysı ve erik ürünlerinin dekar başına ortalama verimi, ortalama kg satış fiyatı ile üretim maliyetleri esas alınmak suretiyle gelir hesabı yapılması, artan kısım varsa bunun için tarla ziraatına göre değerlendirme yapılması, henüz verim çağına gelmemiş erik fidanlarına ise ayrıca yaş ve cinsleri de belirtilerek her bir fidanın bedelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden sorulmak suretiyle değer takdir edilmesi gerekir.
Bu bakımdan, taşınmaz üzerinde bulunan kayısı ağaçlarının ağaç başına verim miktarı nazara alınarak yapılan net gelir hesabına ayrıca verim veren erik ağaçları ile henüz verim çağına gelmemiş erik fidanlarının değeri de katılmak suretiyle taşınmazın değerinin tespit edilmesi,
2-Dosya içerisine getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü veri listesinde münavebeye alınan kayısı ürününün toptan satış fiyatının 200.000 TL-300.000 TL arasında olduğunun belirtilmesine rağmen bunun ortalaması yerine "turfanda üretiminin olduğu tek merkez" gerekçesiyle en üst fiyatın uygulanması,
3-Avukatlık Yasasının 4667 Sayılı Yasa ile değişik 168.maddesinin son fıkrası uyarınca karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Ücret Tarifesinin 12.maddesi hükmü uyarınca kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına 100.000.000 TL. yerine daha az vekalet ücretine hükmedilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.5.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy