(634 S. K. m. 19) (1086 S. K. m. 428)
Dava dilekçesinde çatı onarımı ya da yapımına karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü ile çatı yapılmasına karar verilmesi cihetine gidilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dilekçesinde; dava konusu taşınmazın en üst katında bağımsız bölüm sahibi olduğunu, çatıdan sızan suların dairesine ve ana taşınmazın ortak yerlerine zarar verdiğini, bu durumun giderilmesi için terasa çatı yapılmasını, bu mümkün olmadığı taktirde terasın tecrit suretiyle onarılmasına karar verilmesini istemiş, mahkemece, yapılan iki keşif te dinlenen bilirkişilerin hazırladıkları rapordaki görüşlerden de yararlanılarak daha az masrafla kesin çözüm sağlayacağı düşüncesiyle terasa ahşap çatı yapılmasına karar verilmiştir.
Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinde; kat maliklerinin, ana taşınmazın mimari durumunu titizlikle korumak mecburiyetinde bulundukları, bütün kat maliklerinin rızası olmadıkça ana taşınmazın ortak yerlerinde onarım, tesis ve değişiklik yapamayacakları öngörülmüştür. Davaya konu olan binanın projesinde, herhangi bir şekilde çatı bulunmamaktadır. O halde, yukarıda da açıklandığı gibi böyle bir çatının yapılabilmesi için tüm kat maliklerinin rıza göstermeleri gerekir. Kat maliklerinin tümünün izni bulunmadığına göre mahkeme kararında belirtildiği şekilde ana taşınmazın terasına çatı yapmak olanaksızdır. Bu durum karşısında bilirkişi raporlarında ikinci seçenek olarak sunulduğu gibi terasın, su izolasyonu yapılarak seramik veya karo mozaik plaka ile kaplanması gerekir. Onaylı projesine uygun şekilde bu işler yapılırken binaya fazla yük binmemesi için bilhassa hafif tecrit malzemelerinden yararlanılmasına özen gösterilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz önünde bulundurulmadan terasa ahşap çatı yapılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.9.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy