(634 S. K. m. 18)
Dava: Dava dilekçesinde ortak yer bahçeye vaki el atmanın önlenmesine karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı ile davalılardan S. Ebret vekillerince temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı dava ve ıslah dilekçelerinde, davalıların ortak bahçeyi duvarlarla çevirmek suretiyle gerçekleştirdikleri el atmanın önlenmesi ve bu duvarların yıkılması ile bahçeye diktikleri ağaçlardan kendi bağımsız bölümüne zarar verenlerin kesilmesini istemiş; mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalıların ortak bahçeyi bölmeye yönelik üç adet duvarla çevirmek suretiyle yaptıkları müdahalenin önlenmesine ve bu duvarların kaldırılmasına, davacının bağımsız bölümüne zarar verdiğini ileri sürdüğü ağaçların kesilmesi konusundaki isteminin reddine karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Ana taşınmazın yerinde yapılan inceleme sonunda düzenlenen 28.06.2004 günlü bilirkişi raporunda, davacının bağımsız bölümünün doğu cephesindeki "davalı M. Çubuk'a ait- bir adet vişne ile batı yönündeki" davalı T. Karagöl'e ait- iki adet kiraz ağacının hayli boylu olmaları nedeniyle davacının bağımsız bölümüne güneş ve ışığın girmesini kısmen de olsa engelledikleri görüşüne yer verilmiş; ancak bu ağaçların yarattığı söz konusu sakıncanın ne şekilde giderilebileceği, başka bir anlatımla bu ağaçların, davacının bağımsız bölümünün güneşten ve gün ışığından tam olarak yararlanmasını engellememesi için alınması gereken önlemler belirtilmemiştir.
Kat Mülkiyeti Yasasının 18.maddesi hükmü uyarınca kat malikleri, gerek bağımsız bölümlerini, gerekse eklentileri ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kurallarına uymak; özellikle birbirini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine uymakla, karşılıklı olarak yükümlüdürler.
Mahkemece, değinilen yasa hükmü çerçevesinde yukarıda sözü edilen vişne ve kiraz ağaçlarının, davacının bağımsız bölümünün güneşten ve gün ışığından yararlanmasını engellememesi için ne gibi önlemlerin alınması gerektiği konusunda bilirkişiden ek rapor alınması ve bu yolla saptanacak önlemlere hükmedilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yerinde olmayan gerekçe ile bu konudaki istemin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 08.03.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy