(2942 S. K. m. 11)
Dava: Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı Süleyman vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dava konusu taşınmaz 9000 m2 yüzölçümünde olup, üzerinde kayısı ağaçları ve bağ omcaları bulunduğu anlaşılmakla kısmen tarla, kısmen bağ ve kayısı bahçesi olarak değerlendirilmesinde ve bu değerlendirmenin ağaçların niteliğine göre kamulaştırılan kısımda kaplayacakları alanlar ( % oranı ) üzerinden değerlendirme yapılmasında bir isabetsizlik yoktur.
Ancak;
1- Kamulaştırma yasasının 11. maddesinin "f" bendi uyarınca arazilerde taşınmaz mal veya kaynağın kamulaştırma tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirin hesaplanmasında, münavebeye alınan ürünlerin dekar başına verimi ve üretim gideri ile satış fiyatlarının İl Tarım Müdürlüğünden getirtilen listelerde yazılı verilere uygun olması gerekir. Somut olayda net gelir saptanırken İl Tarım Müdürlüğünün dekar başına verim miktarı olarak bildirdiği 467 kg/dekar üzerinden ve değerlendirme tarihi olan 2003 yılına ait dekar başına üretim gideri belirlendikten sonra bulunacak net gelire kapitalizasyon faizi uygulanmak suretiyle taşınmazın bağ niteliğindeki kısmının değerinin saptanması gerekirken, uygun bulunmayan gerekçelerle verimin 900 kg/dekar alınması ve uygulamaya aykırı yöntemle sonuca ulaşılması,
2- Diğer yandan, dosyadaki İl Tarım Müdürlüğü veri cetvelinde ağaç başına 10 kg kayısı alınabileceği bildirilmiş olup, bilirkişi kurulunca dayanak gösterilmeden dekar başına 800 kg ürün üzerinden hesaplama yapılmıştır. Yargıtay uygulamalarında dekar başına ortalama verim miktarının ilgili tarım müdürlüğünden sorularak bu miktarın esas alınması aranmakta, kapama bahçe değerlendirmesine esas alınan ağaçların her birinden ( sık dikimin getireceği olumsuzluk ve ağaçların gelişme durumları dikkate alınmadan ) aynı miktarda meyve alınabileceği varsayılarak ağaç sayısına göre belirlenen verim gerçekçi olmayacağından kabul edilmemektedir.
Buna göre İl Tarım Müdürlüğünden kapama kayısı bahçesinin dekar başına verim, satış fiyatı, üretim gideri getirtilerek raporların denetlenmemiş olması,
Doğru görülmemiştir.
Mahkemece bozma nedenlerini karşılar biçimde ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 24.02.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy