(634 S. K. m. 19, 42)
Dava: Dava dilekçesinde eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dava, anataşınmazın ortak yerine yapılan el atmanın önlenmesiyle eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.
Dava dilekçesinde, davalı site yöneticilerinin kat malikleri kurulu kararı olmadan ve projeye aykırı bir biçimde anataşınmazın ortak bahçesinin bir kısmına hayvan kesme, halı ve yün yıkama yeri olarak kullanılmak üzere betonarme düzenleme yaptıklarını ileri sürerek bu ortak yerin eski hale getirilmesi istenilmiştir.
Mahkemece, dava konusu edilen yerin kullanılması konusunda kat malikleri kurulunca 13.10.2002 günlü kararın bulunduğunu, çoğunlukla alınan ve davacının da imzasını taşıyan bu karar ile Kat Mülkiyeti Yasasının 42. maddesi hükümleri değerlendirilerek davanın reddine karar verilmiştir.
Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesi hükmüne göre kat malikleri anataşınmazın mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya zorunlu oldukları gibi kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin rızası olmadıkça ortak yerlerde inşaat, onarım, tesis ve değişiklikler yaptıramaz. Yine aynı Yasanın 42. maddesi gereğince kat malikleri anataşınmazın ortak yerlerinde kendi başlarına bir değişiklik yapamazlar. Ortak yerlerin düzgün veya bunları kullanmanın daha rahat ve kolay duruma konulmasına ya da bu yerlerden elde edilecek faydanın çoğaltılmasına yarayacak tüm yenilik ve eklemeler kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğuyla verecekleri bir karar üzerine yapılacaktır.
Somut olayda bilirkişi raporu içeriğinden de anlaşılacağı üzere dava konusu edilen ortak bahçenin bir kısmına (94 m2'lik bir alana) kurban kesimi için askılık yapmak, tahliye ızgarası koymak suretiyle beton döküldüğü, bu işlerin yapılması için kat malikleri kurulunca alınmış herhangi bir karar olmadığı gibi tüm kat maliklerinin de rızasının bulunmadığı bu yer yapıldıktan sonra kat maliklerince alınan ve mahkemenin kararına dayanak yapılan kat malikleri kurulu kararında salt bu yerlerin tüm kat maliklerince kullanılmasının kararlaştırıldığı, diğer bir anlatımla, dava konusu yere beton dökülmesi konusunda alınmış kat malikleri kurulu kararının bulunmadığı, mevcut kararın Kat Mülkiyeti Yasasının 42. maddesi hükmünde öngörülen bir karar niteliğinde de olmadığı anlaşılmaktadır.
Saptanan bu durum karşısında ortak yer olan bahçeye yapılan el atmanın önlenmesi ile eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçeyle ret kararı verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.03.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy