(2942 S. K. m. 14)
(YİBK., 24.6.1994 tarih ve 1993/3-1994/2 s.)
Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin artırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dava, kamulaştırma bedelinin artırılması istemine ilişkindir.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 24.6.1994 gün ve 1993/3-1994/2 sayılı kararı uyarınca kamulaştırma üzerine ferağ verilmiş taşınmazlarda, Kamulaştırma Yasasının 14. maddesindeki kamulaştırma bedelinin artırılması davası açılması için kabul edilen 30 günlük hak düşürücü süre, daha önce kamulaştırma işlemiyle ilgili olarak yasaya uygun bir bildirim yapılmamış olması durumunda tapuda bu devir (ferağ) işleminin yapıldığı tarihte başlar.
Dosyaya getirtilen dava konusu taşınmaza ilişkin tapu kaydı, resmi senet (akit tablosu) ve ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünün 6.11.2002 gün 2249 ve 15.11.2002 gün 2334 sayılı yazıları içeriğinden taşınmazın tapu kayıt maliki ile kamulaştırmayı yapan idare arasında 23.10.2000 gün ve 1704 yevmiye sayılı resmi senedin düzenlenip buna göre taşınmazın ferağının belirtilen tarihte verildiği, ancak bu sözleşme uyarınca yapılan devir (ferağ) işleminin tapu siciline aynı gün değil daha sonra (25.10.2000 tarihinde) işlendiği anlaşılmaktadır.
Saptanan bu duruma göre taraflarca tapu memuru huzurunda devir işleminin yapıldığı (resmi senedin düzenlendiği) 23.10.2000 tarihinde taşınmazın ferağının verildiğinin kabulü ile davanın süresinde açılıp açılmadığının bu tarihe göre belirlenmesi gerekirken tapu idaresinin devir işlemini gecikmeli olarak tapuya siciline işlediği tarihin esas alınması doğru değildir.
Yukarıda açıklanan nedenler gözönünde bulundurularak ferağ gününden itibaren 30 günlük hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı saptanan davanın süre yönünden reddi karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçeyle işin esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.5.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy