(634 S. K. m. 19)
Dava dilekçesinde davalının bağımsız bölümünde projeye aykırı olarak yaptığı tadilatların eski hale getirilmesi ve mesken niteliğindeki bağımsız bölümün işyeri olarak kullanılmasının önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dava, davalının mesken nitelikli bağımsız bölümünün içerisinde yaptığı değişikliklerin projeye uygun hale getirilmesi ile işyeri olarak kullanılan bu yerin meskene (eski hale) dönüştürülmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olmasına karşın dava konusu edilen ve işyeri olarak kullanıldığı ileri sürülen bağımsız bölümün meskene dönüştürülmesi konusunda herhangi bir karar verilmemiş olması doğru değil ise de davacının temyizi olmadığından bu husus bozma nedeni sayılmamış salt değinilmekle yetinilmiştir.
Davalının bağımsız bölümü içerisinde yaptığı ileri sürülen değişikliklerin projeye uygun hale getirilmesi yönündeki istemle ilgili incelemede ise;
Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin ikinci fıkrası hükmüne göre kat maliklerinden biri kendi bağımsız bölümünde, ana yapıya zarar verecek nitelikte tesis ve değişiklik yapamaz. Davalının bağımsız bölümünün içerisinde yaptığı değişiklikler (iki oda ile banyo ve oda arasındaki duvarların kaldırılması, aydınlığa bakan duvarın geriye çekilip holün genişletilmiş olması) anılan yasa maddesi uyarınca ana yapıya zarar vermedikçe bağımsız bölüm malikinin diğer kat maliklerinin rızasını aramaksızın yapabileceği işlerdendir. Sözü edilen iç değişikliklerin ana yapıya zarar verip vermediği, yapının statiğini olumsuz yönde etkileyip etkilemediği ve bu bağlamda birinci derece deprem kuşağında olan bu yerde deprem dayanıklılığını azaltıp azaltmadığı 1988 tarihli deprem yönetmeliği çerçevesinde yöntemince araştırılıp saptanmadan yetersiz araştırma ve eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulü ile bağımsız bölümün içinde yapılan değişikliklerin eski hale getirilmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.10.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy