(634 S. K. m. 24, 33)
Dava: Dava dilekçesinde tapuda mesken olarak kayıtlı fakat işyeri olarak kullanılan bağımsız bölümün mesken olan eski haline getirilmesi ve tahliye istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davada, tapuda mesken nitelikli olan bağımsız bölümün dükkan ( işyeri )olarak kat malikleri kurulu kararı sağlanmadan kullanıldığı ileri sürülerek bu yerin mesken olan eski haline dönüştürülmesine karar verilmesi istenilmiştir.
Yaptırtılan inceleme sonunda düzenlenen bilirkişi raporunda, dava konusu bağımsız bölümün nalburiye ve boya malzemeleri satışı için kullanıldığının tespit edildiği belirtilmiştir.
Mahkemece, bu yerde yapılan işin Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24. maddesinin ikinci fıkrasına aykırılık teşkil etmediği, dükkan olarak kullanılmasının söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,tir.
Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24. maddesinde, ana gayrimenkulun kütükte mesken olarak gösterilen bağımsız bir bölümünde kat maliklerinin oybirliği ile verilmiş kararı olmadıkça yapılamayacak işlerden bir bölümü örnekleme yöntemiyle gösterilmiş olup bunlar sayıldıktan sonra "gibi" sözcüğü kullanılmak suretiyle yasaklamanın tüm işyerleri için geçerli olduğu, bunlarla sınırlı olmadığı anlatılmak istenilmiş olup bu yorum Yargıtay'ın kararlılık kazanmış uygulamalarında da kabul edilmektedir.
Yasanın bu hükmüne rağmen yerinde olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.10.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy