(634 S. K. m. 19)
Dava dilekçesinde men'i müdahale ve kal istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dava dilekçesinde, davalıların ortak yer olan bahçeye haksız el atarak burayı kapalı alana dönüştürdükleri ileri sürülerek bahçeye müdahalesinin önlenmesi ile eski hale getirilmesine karar verilmesi istenilmiş; mahkemece davacılardan S. Y. 'nin davalıların bahçeyi kullanmasına muvafakati olduğu, diğer davacı eşinin de bu muvafakati bilecek durumda bulunduğu ve buna göre davayı açmakta iyi niyetli olmadıkları gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin ikinci fıkrası hükmüne göre, kat maliklerinden biri tüm kat maliklerinin rızası olmadıkça ana taşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklikler yaptıramaz. Somut olayda mahkemece davacılardan S. Y.'nin muvafakatinin bulunduğu, eşinin de bu muvafakati bilecek durumda olduğu belirtilmiş ise de; sözü edilen 24.7.1990 tarihli taahhütname içeriğinden, davacı S. Y. 'nin ortak bahçeyi hiçbir biçimde kullanmayacağını, davalıların bu yeri diledikleri gibi kullanma ve tasarruf etmekte serbest bulunduklarını öngördüğü anlaşılmaktadır. Ortak bahçenin kullanma hakkının davalı kat maliklerine tanınmış olması, bu yerin olduğu gibi kullanılması sonucunu doğurur ise de; bu yerde projeye aykırı inşaat, tesis ve değişiklikler yapılması hakkını vermez. Davalıların ortak bahçeyi olduğu gibi kullanmak yerine burada tüm kat maliklerinin (bu bağlamda davacı kat maliklerinin) rızaları dışında projeye aykırı inşaat yapmış olmaları karşısında bilirkişi raporunda belirtilen tadilat projesinin de tüm kat maliklerinin onayını taşıyıp taşımadığı araştırılıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece davacıların böyle bir davayı açmakta iyi niyetli olmadıkları, gerekçesi ile davanın reddi yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.12.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy