(4721 S. K. m. 683) (634 S. K. m. 19) (1086 S. K. m. 427)
Dava: Dava dilekçesinde el atmanın önlenmesi ile 125.000.000 TL maddi ve 250.000.000 TL manevi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dava, ana taşınmazın ortak bahçesine haksız el atmanın önlenmesi ile bahçe duvarının yıkılması ve ağaçların kesilmesi sonucu oluşan zararın tazmini istemine ilişkin olup mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
1- Davacı tarafça istenen maddi ve manevi tazminat tutarları bir milyar lirayı geçmemektedir. HUMK. nun 5219 Sayılı Yasa ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca miktar ve değeri bir milyar lirayı geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar kesin olduğu cihetle maddi ve manevi tazminat istemi ile ilgili dava hakkında verilen karar yönünden temyiz isteminin REDDİNE,
2- Ortak bahçeye müdahalenin önlenmesi konusundaki temyiz istemine gelince;
Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden özellikle ana taşınmaza ilişkin onaylı mimari proje ile bilirkişi raporu içeriğinden; dava konusu edilen alanın projesinde bahçe olarak gösterildiği, bu ortak yerin garaj olarak düzenlenmesi konusunda ana taşınmazdaki kat maliklerinin çoğunluğu ile 13.6.2001 tarihinde karar alındığı, bu karar uyarınca bahçe duvarının yıkılıp, içerisindeki ağaçların kesildiği ve böylece açık garaja (otoparka) dönüştürüldüğü anlaşılmaktadır.
Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesi hükmü uyarınca, kat malikleri ana taşınmazın mimari durumunu titizlikle korumakla yükümlü oldukları gibi, tüm kat maliklerinin rızası olmadıkça ortak yerlerde inşaat, onarım, tesis ve değişiklikler yaptıramazlar. Dava konusu edilen yerin, ana taşınmazın onaylı mimari projesinde ve vaziyet planında bahçe olarak gösterildiğinden bu yerin otopark ya da benzeri bir amaca özgülenebilmesi için buna tüm kat maliklerinin rızasının bulunması ya da bu konuda tüm kat maliklerinin oybirliği ile karar alması zorunludur.
Somut olayda, bahçenin garaj (otopark) olarak düzenlenmesi için alınan karar oybirliğini taşımadığı gibi, bu karara katılmayan diğer kat maliklerinin de rızası bulunmamaktadır. Saptanan bu durum karşısında yukarıda değinilen yasa maddesi hükmü uyarınca ortak bahçeye haksız el atmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken, mahkemece bu konuda kat malikleri kurulu kararının bulunduğu ve bu karar iptal edilmiş olmadıkça geçerli olduğu gerekçesi ile davanın reddi yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.05.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy