(2942 S. K. m. 15)
Dava: Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin artırılması istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu yeterli değildir.
Şöyle ki;
1- Kıymet takdir komisyonunun 750.000 TL/m2 değer biçtiği dava konusu taşınmaza, hükme esas alınan tek bilirkişi kurulu raporunda 3.990.660 TL/m2 değer belirlenmiştir.
Bu durumda 2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 15.maddesinin onbirinci fıkrası hükmü uyarınca takdir komisyonunun tespit ettiği değer ile bilirkişi kurulunun belirlediği değer arasında önemli bir oransızlık (bir mislini aşan fark) bulunduğu gözetilerek, aynı yöntemlerle yeni bir bilirkişi kurulu oluşturularak değer tespiti yaptırılması, iki rapor birbirini doğrulamadığı ve davacı az değeri, davalı yüksek değeri kabul etmediği takdirde, ortalama değeri belirleyecek rapor için üçüncü kez bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği düşünülmeden tek bilirkişi kurulu raporu ile yetinilip buna dayanılarak hüküm kurulması,
Kabule göre de;
2- Bilirkişi Kurulu raporunda, kamulaştırma bedelinin belirlenmesinde münavebeye alınan ürünlerin dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü verilerini içeren Tarım İl Müdürlüğünün 27.10.2004 gün ve 6776 sayılı yazısı ekindeki cetvelde yazılı pamuk, buğday ve mısır ürünleri verim miktarlarının ortalamanın üzerinde, üretim giderlerinin ise cetveldeki miktarlardan düşük alınarak hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır.
Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında; Tarım arazilerindeki değerlendirmenin, taşınmazın da içerisinde bulunduğu il genelinde ekilmesi mutad olan ve bilirkişilerce münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarının İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesi ve bu verilere göre taşınmazın getireceği net gelirin hesaplanıp bilimsel yöntemle değerinin saptanması ilkesi benimsenmiştir. Mahkemece, bu ilke doğrultusunda münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2004 yılı itibariyle dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarının İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bilirkişi kurulundan bu verilere uygun ek rapor alınması gerektiği düşünülmeden taşınmaza özgü lokal verileri esas alan ve bu verilerin ortalaması üzerinden verim miktarları ile cetvelde yazılı değerlerin altında üretim giderlerini esas alan bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek karar verilmesi,
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.10.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy