(634 S. K. m. 19, 33, 42)
Dava: Dava dilekçesinde müdahalenin men'i ve eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı Y. ve ark. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü:
Karar: Davacılar dava dilekçesinde, davalıların anataşınmazın ortak bahçesinin yasaya aykırı olarak otopark olarak kullandıklarını ileri sürerek davalıların ortak yere otopark olarak kullanmak suretiyle el atmalarının önlenmesine karar verilmesi istenilmiştir.
Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden, özellikle anataşınmazın onaylı mimari projesi ile yerinde yapılan incelemeler sonucu düzenlenen 13.09.2004 günlü bilirkişi kurulu raporu içeriğinden dava konusu edilen yerin projesinde bahçe olarak ya da başka belli bir özel amaca özgülenen yerlerden olmayıp boşluk niteliğinde bir ortak yer olduğu, dava dilekçesinde davalıların otopark olarak kullandıkları yerin anayapının ön cephesi olduğu belirtilmiş ise de, yapılan incelemede el atılan alanın yönetim planının 8. maddesinde belirtilen ön cephe değil anayapının yan ve arka cephesinde yer alan boş alan olduğu anlaşılmaktadır.
Buna göre mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi kurulu raporunda taraflar arasındaki uyuşmazlığın 634 Sayılı Yasanın 19 ve 42. maddeleri çerçevesinde değerlendirilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.
Ancak;
Kat Mülkiyeti Yasası'nın gerek 19 ve gerekse 42. maddelerine göre kat malikleri anataşınmazın ortak yerlerinde -diğer kat maliklerinin rızası olmadıkça- kendi başlarına bir değişiklik yapamazlar. Buna karşın ortak yerlerin düzgün veya bunları kullanmanın daha rahat ve kolay bir duruma konulmasına ya da bu yerlerden elde edilecek faydanın çoğaltılmasına yarayacak tüm yenilik ve ilaveler kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğu ile verecekleri karar üzerine yapılır.
Somut olayda, 10 bağımsız bölümden oluşan anataşınmazın kat maliklerinden 6'sının olumlu oyuyla dava konusu edilen ve projesinde belli bir özel amaca özgülenmemiş bulunan boş alandan elde edilecek faydanın çoğaltılmasına yarayacak nitelikte bu yerin otopark olarak kullanılması yolunda 22.06.2003 tarihli kararın alındığı anlaşılmaktadır. Kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğunca verilen bu karar yöntemince iptal edilmiş olmadıkça anılan yasanın 32. maddesi gereği tüm kat malikleri ile onların ardıllarını bağlayacağı gözetilerek mahkemece taraflar arasındaki uyuşmazlığın sözü edilen karar çerçevesinde değerlendirilmesi ve bu yönden bilirkişi kurulundan ek-rapor alınıp kararın dava konusu edilen yeri kapsamına alıp almadığı da saptandıktan sonra oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulması gerekirken, kat malikleri kurulu kararını irdelemeden eksik inceleme sonucu yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.07.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy