(2004 S. K. m. 72)
Dava: Dava dilekçesinde 42.855.144.000 TL. borcunun olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Davalı tarafından ödenmesi istenen 51.867.219.116 TL. tutarındaki masrafların içerisinde sarf tarihinden ilişik kesme tarihine kadar işlemiş faiz tutarı da bulunduğundan, davacının davalı idareye verdiği ve taksitle ödeme isteminde bulunduğu miktar ile dava dilekçesinde borcunun olmadığının tespitini istediği miktar içinde de yine işlemiş faiz ile birlikte anapara borcunun toplamı bulunduğu için; bilirkişi tarafından personel ve amortisman gideri düştükten sonra saptanan 8.085.159.229 TL. anapara borcuna, dosyadaki 11.8.1998 tarihli yüklenme senedi gereği sarf tarihlerinden itibaren davacı tarafından yapılan ödeme gününe kadar işlemiş faizin de belirlenip, buna göre davacının borçlu olduğu ve olmadığı miktarın tespiti gerekirken, salt anapara borcu açısından davacının borçlu olmadığı miktarın tespiti doğru görülmemiştir.
Mahkemece yapılacak iş, yukarda sözü edilen bozma doğrultusunda bilirkişiden ek rapor almak raporun bozma gereklerine uygunluğu da denetlendikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda karar vermek olmalıdır.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.10.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy