(Vakıflar Tüzüğü m. 26) (4721 S. K. m. 113)
Dava dilekçesinde vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili ve vakıf genel kurul kararının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Türk Hava Yol. A.O. Per. Vakfı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı Türk Hava Yolları Anonim Ortaklığı Personeli Sosyal Yardım Vakfı vekili dilekçesinde; yürürlüğe giren 5072 Sayılı Kanun ve gerekli olan bazı ihtiyaçlar dolayısıyla vakfın 27.5.2004 tarihinde senede uygun olarak yapılan olağanüstü genel kurulunda vakıf senedinin 1, 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 11, 12, 15, 17, 18, 20, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 42. ve 43. maddeleri ile daha önce yürürlüğe konulan genel kurul uygulama kararlarında yapılan değişikliklerin tescilini istemiştir.
Dava açıldıktan sonra vakıf mensubu olan kişiler tarafından açılan yedi dava ile ikinci emeklilik ile ilgili genel kurul kararının iptali ve kaldırılması, ikinci emeklilik aylıklarının ödenmesine devam edilmesi talep edilmiştir.
Mahkemece; bütün davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda, vakıf senedinin 32. maddesi üçüncü fıkrası ile ikinci emeklilik maaşı bağlanmasını düzenleyen yönetmeliğin 8. maddesi uyarınca senet değişikliği ile kazanılmış haklara dokunulamayacağı ve bu haliyle genel kurulun yetkilerinin sınırlandırıldığı gerekçesiyle vakfın 27.05.2004 tarihli genel kurulunda alınmış olan vakıf senedi değişiklikleri isteminin yasaya aykırı bulunması nedeniyle reddine, esas davanın reddine karar verilmiş olmakla birleştirilen davalardaki talepler konusuz kaldığından bu talepler hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Oysa;
1- Tarafların iddia ve savunmaları, dosyaya ibraz edilen belgeler ile davacı vakfa ait senetten; vakfın mensuplarına senedin 2. maddesinin (1.) fıkrası uyarınca yönetmelikte belirlenen esaslar doğrultusunda emekli maaşı ödendiği, bu ödemenin halen çalışanlar ile emekli olanlardan emeklilik öncesi kesilen primlerin değerlendirilmesi sonucu elde edilen paradan yapıldığı özellikle son yıllardaki ekonomik konjonktürde meydana gelen gelişmeler ile çalışan sayısının azalması sonucu vakfın ikinci emeklilik gelirlerinin azaldığı buna karşılık vakfın ödemede bulunduğu emekli sayısının ise arttığı, vakfın mensuplarından tahsil ettiği primler ve bunların değerlendirilmesi ile elde ettiği paralar dışında bir gelirinin olmadığı ve bu gelirin de artırılmasının mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu bağlamda, tarafların iddia ve savunmaları tam olarak karşılanıp özellikle davacı vakfın bilançoları ve hesap özetleri getirtilip vakıf belgeleri üzerinde inceleme yapılarak vakfın mali yönden ne durumda olduğu, aktif-pasif mensup dengesinin bozulup bozulmadığı, mevcut ödemeler aynen devam ettiği takdirde vakfın zor durumda kalıp kalmayacağı ve yeni emekli olan veya henüz prim ödemekte olup emekli olmayan mensupların ödediklerinin karşılığını alamayacak duruma düşüp düşmeyeceklerinin tespiti bakımından; davacının yaptırdığını söylediği ve 27.05.2004 tarihli olağanüstü genel kurula sunulan vakfın mali durumu ile ilgili rapor da getirtilerek konunun uzmanları arasından seçilip görevlendirilecek bilir kişilerden vakfın ikinci emeklilik bölümünün aktueryal durumu ve yukarıda belirtilen hususları gösterir biçimde ayrıca detaylı rapor alınıp; 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 113. ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzüğün 26. maddelerinde, durum ve koşullardaki değişmeler yüzünden vakıf senedinde yazılı amaca bağlı kalınması vakfedenin arzusuna açıkça uymayacak hale gelmiş ise mahkemece vakfın amacının değiştirilebileceği hükme bağlandığından bu koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği hususu da gözetilip, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yeterli olmayan bilirkişi raporu esas alınarak yerinde bulunmayan gerekçelerle eksik inceleme ile vakıf senedinde ikinci emeklilikle ilgili olarak yapılmak istenilen değişikliğin tesciline ilişkin davanın reddine karar verilmesi,
2- Esas davada birleşen yedi davada, ikinci emeklilikle ilgili olarak genel kurulda alınan kararın iptali ve kaldırılması ile ikinci emeklilik aylıklarının ödenmesine devam edilmesi istendiğine göre, bu hususlarda olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmaması,
3- Davacı dilekçesinde ikinci emekliliği düzenleyen vakıf senedinin 2. maddesinin (1.) fıkrasının kaldırılması dışında 34. maddede yapılan değişikliklerin tescilini de istediği halde, bu konuda herhangi bir karar verilmemesi, doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy