(Türk Medeni Kanunu Hükümlerine Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük m. 33)
Dava: Dava dilekçesinde, vakfın dağılması ve yöneticilerinin görevden alınmaları istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1- Türk Medeni Kanunu Hükümlerine Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük'ün 33. maddesinde; vakfın kendiliğinden dağılması halinde, borçların tasfiyesinden arta kalan mal ve hakların, vakıf senedinde aksine bir hüküm bulunmadığı takdirde Vakıflar Genel Müdürlüğü'nce mümkün mertebe gayece aynı olan bir vakfa intikali sağlanacağı ve davalı vakfa ait senedin 19. maddesinde de vakfın amaçlarını gerçekleştiremeyecek duruma düşmesi veya mahkemece kapatılması durumunda vakfın her türlü mal ve haklarının vakıf mütevelli heyeti kararı ile vakfın gayesine uygun faaliyette bulunan diğer bir vakfa intikal ettirileceği hükme bağlandığı halde; mahkemece, dağılmasına karar verilen davalı vakfın malvarlığı tespit edilerek bunların intikali konusunda bir karar verilmemesi,
2- Davacı dilekçesinde vakfın dağılmasını istendiği ve mahkemece de dava bu şekilde kabul edildiğinden vakfın dağılmasına karar verilmesi gerekirken farklı bir kavram ve değişik sonuçları olan vakfın dağıtılmasına hükmedilmesi, doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy