(634 S. K. m. 4)
Dava ve Karar: Dava dilekçesinde, garajın ortak yer olduğunun tespiti, davalılar adına olan kaydın terkini istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan M. A. ve E. B. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde; sığınağın tadil edilerek garaja çevrildiğini ve 1974 yılında yönetim planında değişiklik yapılmak suretiyle davalılara ait dairelere özgülendiğini ve bunun tapuya tescil edildiğini; aynı zamanda garajın genişletilerek diğer dairelerin de kullanmasına imkan verildiğini daha sonra davalıların garajın kendilerine ait olduğunu ileri sürerek buradan yararlanmasına engel olduklarını belirterek, garajın ortak yer olduğunun tespitini ve davalılara ait bağımsız bölümlere yapılan tahsis kaydının iptalini, ortak yer olarak tapuya tescilini istemiş, mahkemece; garajın davalılara özgülenmesi işleminin iptali ve ortak mahal olarak tescile yönelik açılan dava yönünden davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığından bu yöndeki davanın reddine, garajın ortak yer olduğunun tespitine, davacının buradan arsa payı oranında yararlanmasına karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgelere göre, 3. Bodrum katta bulunan davaya konu garajın 26.07.1974 onay tarihli mimari projesinde ortak yer olarak gösterilmesine karşın, davalılara ait 5, 6, 7, 8 ve 10 numaralı bağımsız bölümlerin eklentisi olarak tapuya tescil edildiği, Yönetim Planının 8.maddesi ekinde ise projede işaretli garajların kullanılmasının tapuda müseccel listeye göre eklenti olarak belirtilmiş bağımsız bölüm sahibi paydaşlara ait olduğu ve bunların dışında yapılacak garaj ilavelerinin ortak yer kurullarına tabi olacağı açıklanmıştır.
Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporda garajların bulunduğu 3. bodrum katın onaylı mimari projesine uygun olmadığı, projeye göre bu katın kullanım alanının genişletildiği ve bu katta bulunması gereken sığınak ve çöp mentezlerinin ortadan kaldırıldığı, kazan dairesinin yerinin değiştirildiği, projede mevcut olmayan kapıcı dairesi yapıldığı, projede 118,91 m² kullanım alanlı kapalı garajın alanının 216 m²'ye çıkartıldığı ve bu garajın davalılar tarafından kullanıldığı belirtilmiştir.
Yukarıda özetlenen tüm dosya kapsamına göre davacının mahkemenin de kabulünde olduğu gibi intifa hakkı sahibi olması nedeniyle mülkiyet hakkına ilişkin herhangi bir dava hakkı olmadığı sadece bağımsız bölümünü kullanmasını engelleyeceği konularda dava hakkı bulunduğu dikkate alındığında garajın davalılara özgülenmesi işleminin iptali ve ortak mahal olarak tescili istemi reddedildiği halde garajın ortak yer olduğunun tespiti ve davacının arsa payı oranında garajdan faydalanmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy