(2004 S. K. m. 67) (634 S. K. m. 19, 20)
Dava: Dava dilekçesinde, fazla tahsil edilen iş merkezi tadilat gideri payının tahsili amacıyla yapılan icra takibine karşı ileri sürülen itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Karar: Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde davalı yönetim kurulunun ana taşınmazın bakım ve onarım giderleri için geçici bütçe hazırladığını, buna dayalı olarak kendisinden 9.000 TL tahsil edildiğini, gerçekte yapılan harcamaların daha düşük olup kendisinden 4.162 TL fazla para tahsil edildiğini, fazla ödenen miktarın geri alınması için icra takibi yapıldığını, davalı tarafından itiraz edilmesi üzerine takibin durduğunu, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir. Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda itirazın kısmen iptaline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesine göre kat malikleri, ana gayrimenkulün bakımına ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Aynı yasanın 20. maddesine göre de, kat maliklerinden her biri aralarında başka türlü anlaşma olmadıkça kapıcı, kaloriferci, bahçıvan ve bekçi giderlerine ve bunlar için toplanacak avansa eşit olarak; ana gayrimenkulün sigorta primlerine ve bütün ortak yerlerin bakım, koruma, güçlendirme ve onarım giderleri ile yönetici aylığı gibi diğer giderlere ve ortak tesislerin işletme giderlerine ve giderler için toplanacak avansa kendi arsa payı oranında; katılmakla yükümlüdürler.
Somut olayda davacının bağımsız bölüm maliki olduğu ana gayrimenkulde bir kısım tadilatlar yapıldığı, dairenin geri çevirme kararı üzerine Dosyaya getirilen belgelerden tadilatı yapan müteahhide 36.235 TL. ödendiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının ana taşınmazdaki arsa payı esas alınarak, davalı yönetim tarafından yapılan ödeme miktarları üzerinden bir hesaplamaya göre sorumlu olunan borç miktarı belirlenip varsa davacının fazla ödediği miktarın tespiti ile iadesine karar verilmesi gerekirken, mahkemece bilirkişinin yeterli araştırma ve incelemeye dayanmayan raporu esas alınarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy