(634 S. K. m. 20, 22) (2004 S. K. m. 67)
Dava: Dava dilekçesinde, icra takibine yapılan itirazın iptaline takibin devamına dair verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Karar: Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dava, yakıt masrafına ilişkin ortak gider alacağı ile ilgili icra takibine yapılan itirazın iptaline ilişkin olup mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava konusu ana taşınmazda 18.09.2008 tarihinde kat mülkiyeti kurulduğu ve davalı adına kayıtlı bağımsız bölüm bulunmadığı, 6 nolu bağımsız bölüm malikinin davalının annesi E. K., 10 nolu bağımsız bölüm malikinin ise davalının eşi Y. K. olduğu anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Yasasının 22. maddesinin birinci fıkrası gereğince kat malikinin, 20. maddesi gereğince payına düşecek gider ve avans borcundan ve gecikme tazminatından bağımsız bölümlerin birinde kira akdine, oturma (sükna) hakkına veya başka sebebe dayanarak devamlı bir şekilde faydalananlar da müştereken ve müteselsilen sorumludurlar. Buna göre davalının 2008-2009 yılları için sorumluluğunun Kat Mülkiyeti Yasasına göre belirlenmesi gerekip, davalının, eşine ait bağımsız bölümde birlikte ikamet ettiği kabul edilerek, bu bağımsız bölümün kullanıcısı sıfatıyla bu bağımsız bölümle ilgili site ortak giderlerinden, dolayısıyla, yakıt giderlerinden sorumlu tutulmalıdır. Ana gayrimenkulde kat mülkiyeti kurulmadan önceki yıllarda yakıt giderinden sorumlu tutulduğu annesine ait bağımsız bölümden ise 2008-2009 yıllarında yararlanıp yararlanmadığı ve bu bağımsız bölümle irtibatı kesin olarak belirlenerek sonucuna göre karar verilmelidir.
Mahkemece eksik inceleme ile ve yerinde olmayan gerekçelerle 2008-2009 yılı yakıt gideri ile ilgili istemin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 30.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy