(2942 S. K. m. 10, 11, 15)
Dava: Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: 1-) Kamulaştırma Yasası'nın 15. maddesinin son fıkrasında, bilirkişilerce -aynı yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek- yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (15.03.2010 dava tarihi) esas tutulacağı öngörülmüştür. Buna göre dava tarihi olan 2010 yılına ait verilerin esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca henüz 2010 yılına ait verilerin oluşmadığı gerekçesi ile taşınmazın değerlendirilmesinde 2009 yılı verilerin esas alınması suretiyle belirlenen m² değerine TÜFE endeksi uygulanarak 2010 yılı değerine ulaşılmış olması,
2-) Mahkemece zeytinin satış fiyatı getirtilip raporun denetlenmemiş olması,
3-) Ülkemizde zeytin üretiminin en çok yapıldığı Marmara, Ege ve Akdeniz bölgelerinde dekarda zeytin veriminin genelde ortalama 400-500 kg civarında olduğu, yıllardır Yargıtay'a gelen kamulaştırma dosyalarından bilinmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda zeytinde verimin 600 kg üzerinden değerlendirme yapıldığı belirtilmiş ise de, ülke genelinde geçerli ortalama miktarın dikkate alınmamış ve böylece en fazla 500 kg verim miktarına göre hesaplama yapılıp bedel tespit edileceğinin düşünülmemiş olması,
4-) Dava konusu taşınmaz askerî yasak bölgede bulunduğundan tarım arazisi niteliğindeki kullanım güçlüğü nedeniyle oluşabilecek değer kaybının en fazla %10 olması gerekirken, % 20 değer kaybı üzerinden değerlendirme yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,
doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 19.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy