(634 S. K. m. 18) (1086 S. K. m. 428)
Dava: Dava dilekçesinde davalıların apartmanda köpek beslemelerine son verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının davalılarla birlikte aynı apartmanda oturduklarını, davalıların yönetim planında yasak olmasına rağmen apartmanda hayvan beslediklerini, beslenen hayvanların çıkardıkları sesler ve kokuları nedeniyle apartmanda oturanlara rahatsızlık verdiğini ileri sürerek davalıların hayvan beslemesine son verilmesi ve gerektiğinde hayvanların apartmandan çıkartılmasına karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne ve davalıların hayvan beslemesine son verilmesine karar verilmiştir.
Dosya içindeki bilgi ve belgelerden davacının anataşınmazda kat maliki olmadığı, yönetici olarak da kat malikleri kurulunca bu davayı açması için kendisine özel olarak bir yetki verilmediği, ancak davacının dava konusu anataşınmazda 7 nolu bağımsız bölüm maliki olan Süreyya'nın eşi olduğu bağımsız bölümde birlikte oturdukları anlaşılmaktadır. 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 18 inci maddesinin birinci fıkrasına göre; kat malikleri gerek bağımsız bölümleri gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kurallarına uymak, özellikle birbirini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememekle karşılıklı olarak yükümlüdürler. Taşınmazın herhangi bir bağımsız bölümünde kira akdine veya diğer bir sebebe dayanılarak oturan kimselerin kullanım hakkından dolayı meydana gelen olumsuzluklardan etkilenmesi halinde yönetim planındaki yasaklayıcı hükümlerden yararlanamaz iseler de rahatsızlık nedenine dayanarak kat malikleri gibi bu durumu dava etmek hak ve yetkisine sahiptirler. Mahkemece davalıların bağımsız bölümlerinde köpek beslemelerinin davacının oturduğu bağımsız bölümünden yararlanmasını olumsuz yönde etkileyip etkilemediği, rahatsızlık verip vermediği hususlarında Kat Mülkiyeti Yasasının 18 inci maddesi dikkate alınarak tüm deliller toplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yönetim planındaki yasaklayıcı hükme dayanılarak eksik incelemeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün HUMK. nun 428 inci maddesi gereğince bozulmasına, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.05.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)