(634 S. K. m. 33) (1136 S. K. m. 164)
Dava: Dava dilekçesinde, ortak yerlere müdahalenin önlenmesi, çatı ve terasa çıkış yeri yapılması ve eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili dava dilekçesinde, ortak alan olan çatı ve terasa tüm apartman sakinlerinin faydalanacağı uygun bir çıkış yeri yapılmasına, aksi halde gerekli durumlarda çatı ve terasa davalılara ait bağımsız bölümden çıkış yapılabilmesine, davalıların çatıdaki ve bahçe üzerindeki müdahalelerinin önlenmesine, kesilen anten kablosunun davalı tarafından eski hale getirilmesine ve bahçedeki odunların kaldırılmasına karar verilmesini istemiş, mahkemece bilirkişi raporuna dayanılarak 4 numaralı bağımsız bölümün giriş kapısı önündeki sahanlık tavanına 80/80 cm boyutlarında çatıya çıkış yerinin yapılması suretiyle muarazanın giderilmesine, bu konudaki masrafın kat maliklerinin tapudaki payları oranında karşılanmasına, davalıların ortak kullanım alanlarına yapmış olduğu müştemilatların kaldırılmasına ve davacıların anten düzeneklerinin eski hale getirilmesine karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1- Dosya içindeki bilgi ve belgelerden ve bilirkişi raporu içeriğinden; ana taşınmazın projesinde binanın üzerinde çatısının bulunduğu ancak yerinde çatının yapılmadığı ve teras çatı olarak kullanıldığı, projede anayapının ortak alanlarından çatıya çıkış yeri bulunmadığı, sonradan 4 numaralı bağımsız bölüm salon balkonu üzerine yapılan alüminyum levha içinden çatıya çıkış kapağı yapıldığı, bunun projede bulunmadığı ve ortak tesis olmadığı, teras çatı ve merdiven kovasının ortak alan olduğu belirlenmiş, bilirkişi raporunda kat maliklerinin mağdur olmaması için ortak çatıya projesinde bulunmadığı halde çıkış yeri yapılması gerektiğinin önerildiği anlaşılmıştır. Anataşınmaza ait proje yöntemince değiştirilip belediyece onaylanmadıkça anataşınmazdaki kat malikleri muvafakat etmedikçe, projedeki biçimin korunması gerekir. Mahkemece de benimsenen bilirkişi raporunda yer verildiği üzere çatıya çıkış yeri yapılmasının kat maliklerinin mağduriyetinin önlenmesi amacına yönelik olması, kat maliklerinin onayı alınmadan projeye aykırı değişiklik yapılmasını gerekli ve haklı kılamayacağı gibi projeye aykırı olarak yapılan işlerin giderleri de diğer kat maliklerine yüklenemez. Bu nedenle mahkemece bu konudaki istemin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Mahkemece, yapılmasına hükmedilen işlemlerin yerine getirilmesi için davalı tarafa Kat Mülkiyeti Yasasının 33 üncü maddesi hükmü uyarınca uygun ve belli bir süre verilmemesi,
3- Mahkemece verilen kabul kararının dayanağının tüm davacılar için aynı olmasına rağmen yürürlükteki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2. bendine aykırı olarak kendisini vekil temsil ettiren her bir davacı için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş olması,
Doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün HUMK. nun 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy