(634 S. K. m. 33)
Dava: Dava dilekçesinde, ortak yerlere müdahalenin önlenmesi, tapuda büro olarak kayıtlı bağımsız bölümlerin bu niteliğine ve projesine uygun eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan N. C. vekiliyle davalı E. C. tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1- Dava konusu edilen 4, 5, 12, 13, 14, 15, 16, 17 ve 19 nolu bağımsız bölümlerin tapu kaydında büro niteliğinde kararı temyiz eden davalılar N. C. ve E. C. adına kayıtlı olduğu, fiilen ise dershane olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Yasası'nda her ne kadar mesken nitelikli bağımsız bölümlerin yasada öngörülen koşulların dışında işyeri olarak kullanılamayacağı açıklanmış ise de, işyeri nitelikli bağımsız bölümlerin tapu kaydındaki niteliğiyle kullanılmasını emreden bir hüküm yoktur. Yukarıda adı geçen davalıların dershane olarak kullandığı bağımsız bölümler tapuda büro, diğer bir anlatımla işyeridir. Tapuda işyeri olarak gösterilen bir bağımsız bölümün işyeri olarak kullanılmasında hiç bir sakınca bulunmadığı gibi bu yerlerin dershane olarak kullanılmasını açıkça yasaklayan bir yönetim planı hükmü de bulunmamaktadır. Yönetim planında olmayan bir yasağın yorum yoluyla getirilmesi anayasal güvenceye bağlı bulunan mülkiyet hakkının özüne de aykırılık teşkil etmektedir. Mahkemece tüm bu hususlar dikkate alınarak sözü edilen bağımsız bölümlerin dershane olarak kullanımına son verilmesine ilişkin talebin reddine karar verilmesi gerekirken, dershane biçimindeki kullanımlarının önlenmesiyle tapu kaydındaki büro niteliği şekline dönüştürülmesine karar verilmesi,
2- Mahkemece, elatmanın önlenmesi ve projesine uygun eski hale getirilmesine karar verilen hususlarda davalı tarafa Kat Mülkiyeti Yasası'nın 33 üncü maddesi hükmü uyarınca uygun ve belli bir süre verilmemiş olması,
Doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün HUMK. nun 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 13.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy