(2942 S. K. m. 11)
Dava ve Karar: Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan Kocanaip Mahallesi 6212 ada 20 parselin dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; dava konusu taşınmazın emsalden 3,22 kat daha değerli olduğu kabul edilmiş ise de; 2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında göz önünde tutulması gerektiğinden, dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen kayıtlara göre, dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 25,96 TL, emsal alınan taşınmazın asgari m² değeri ise 130,85 TL'dir. Emlak vergi değerlerine göre emsal olarak alınan taşınmazın değeri, dava konusu taşınmazdan daha fazla olduğundan dava konusu taşınmazın en fazla emsal ile eşdeğer olduğunun tespiti gerekirken dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 3,22 kat daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapora dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.
Mahkemece bilirkişi kurulundan yukarıda açıklanan ilkeye uygun olarak gerekirse dava konusu taşınmaz ile karşılaştırmaya uygun yeni emsal taşınmazların incelendiği ek rapor alınıp oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmelidir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428 maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 19.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy