(818 S. K. m. 49) (634 S. K. m. 19)
Dava: Dava dilekçesinde, davalı eski yöneticinin gelir gider farkı sebebiyle maddi ve manevi tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Karar: Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı yönetim, eski yönetici olan davalının yöneticilik yaptığı döneme ilişkin olarak; görevi dönemindeki gelir gider farkını devretmemesi ve apartmana gelen hacizlerden dolayı davalıdan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 11.309,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiş, mahkemece maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Borçlar Yasasının 49. maddesi uyarınca dava konusu olayda manevi tazminata hükmedilebilmesi için, davalının kusurlu davranışı sonucu davacının kişilik haklarının saldırıya uğraması gerekir. Somut olayda eski yöneticinin görevi dönemindeki gelir gider farkının ve apartmana gelen hacizler davacının kişilik haklarına yönelik bir özelliği bulunmadığından ve 634 sayılı Yasanın 19. maddesinin son fıkrasına göre salt maddi tazminatı gerektirebileceği gözetilmeden, maddi tazminatın yanında ayrıca manevi tazminata da hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy