(2942 S. K. m. 11) (5018 S. K. Geç. m. 12) (6001 S. K. m. 22)
Dava: Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Kamulaştırma Yasası'nın 11. maddesi hükmüne göre, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir.
Dosya içerisinde bulunan M. İli B. Belediye Başkanlığı'nın 17.5.2010 ve 17.4.2012 tarihli yazıları uyarınca davaya konu taşınmazın 1/1000 ve 1/5000 ölçekli imar planının olmadığı, belediye mücavir alanı içinde ve yerleşim merkezinde, köyün gelişme istikametinde bulunduğu, etrafının da meskûn mahal olduğu, yolcu taşımacılığı, çöp ve sinekle mücadele hizmetlerinden yararlandığı belirtilmiştir. Belirlenen bu özelliklerine göre davaya konu taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulüyle buna göre değerlendirme yapılması gerekirken Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 Sayılı kararına da aykırı olarak arsa değerlendirmesini esas alan bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi,
Kabule göre de;
13.7.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6001 Sayılı Karayolları Genel Müdürlüğü Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanunun 22. maddesinin (1) numaralı bendi Genel Müdürlük, görev alanına giren her türlü karayolunun yapımı, geliştirilmesi, çevresinin korunması ve düzenlenmesi ve/veya tesislerin yapımı için gerekli taşınmazları kamulaştırma yetkisine sahiptir hükmünü ve aynı Kanunun Geçici 1 maddesinin (5) numaralı bendi ise Genel Müdürlüğün mülkiyetinde iken 5018 s. kanunun geçici 12. maddesi gereğince hazineye devredilen taşınmazlardan satışı yapılmamış, başka kurum ve kuruluşlara tahsis edilmemiş ve devredilmemiş olanların mülkiyeti, bu kanunun yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde Genel Müdürlüğe devredilir hükmünü içermekte olup, bu yasal düzenlemeye göre kamulaştırılan taşınmazın davacı Karayolları Genel Müdürlüğü adına tesciline (talep halinde terkinine) karar verilmesi gerekirken, Hazine adına tesciline hükmedilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istenmesi halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 02.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy