(634 S. K. m. 19)
Dava: Dava dilekçesinde, ortak alandaki otoparkın kaldırılması, bu mümkün olmadığı takdirde rahatsızlığı giderecek değişiklik yapılması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra, dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı dava dilekçesinde; ....... Mahallesi ........ Sokak ....... Apartmanı No: 50/3 Çankaya/Ankara adresindeki taşınmazın maliki olup, anılan adreste oturduğunu, apartmanın ........... Sokağı'na bakan ve davacının salon duvarının ve pencerelerinin bulunduğu cephesinin apartman sakinleri tarafından otopark olarak kullanıldığını, davacının ve ailesinin araçların giriş ve çıkış gürültüsünden geceleri ise araçların farlarından duydukları rahatsızlığın katlanılmaz boyuta ulaştığını belirterek ortak alandaki otoparkın kaldırılmasını, bu mümkün değilse davacının rahatsızlığını giderecek değişikliklerin yapılmasını istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile özellikle yerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporundan; dava konusu anataşınmazın yan tarafında bulunan otoparkın tasdikli mimari projesinde bahçe olarak belirtildiği ve anataşınmazın ortak alanlarından olduğu anlaşılmaktadır.
Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesine göre kat malikleri, anataşınmazın bakımı ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur iseler de ortak alanlar arasında yer alan bahçenin otopark olarak kullanılmasının önlenmesinde davacı da dahil tüm kat malikleri sorumlu olduğundan, tüm kat maliklerine husumet yöneltilmek suretiyle davaya bakılması, bu bağlamda davacıya, davalı dışında kalan tüm kat maliklerini davaya dahil etmesi için süre verilmesi ve taraf teşkili sağlandıktan sonra hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy