(2942 S. K. m. 10, 11)
Dava: Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Karar: Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespitiyle taşınmazın tescili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1-2942 Sayılı Yasanın 11 inci maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazla emsalin karşılaştırılmasında göz önünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazların ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m2 değerlerinin oranıyla bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre 2011 yılında dava konusu 1142 ada 31 parsel sayılı taşınmazın emlak vergisine esas değeri 103,85 TL, emsal alınan 5167 ada 100 parselin değeri ise 25,96 TL dir. Buna göre dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazdan daha değerli olduğu, buna göre en fazla eşdeğer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapor doğrultusunda hüküm kurulması,
2-Dosyaya getirtilen Yüreğir Tapu Müdürlüğü yazısı ekindeki belgelerle Yüreğir Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü yazısından bilirkişi kurulunca somut emsal kabul edilen Karşıyaka Mahallesi 5167 ada 100 parsel sayılı taşınmazın imar parseli, dava konusu taşınmazın ise kadastro parseli olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle taşınmazın emsalle karşılaştırılması sonucu bulunan değerinden düzenleme ortaklık payı düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
3-Hükme esas teşkil eden bilirkişi kurulu raporunda somut emsal alınan taşınmazın m2 birim bedeli dava tarihine endekslenirken maddi hata sonucu eksik değer belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,
4-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 10. maddesinin onbirinci fıkrasına göre kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibariyle sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir. Mahkemece yasanın bu hükmü ve davacının terkin yönünde bir talebi de olmadığı dikkate alınmadan kamulaştırılan kısmın davalı idare adına tescili yerine yol olarak terkinine karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün HUMK.nun 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 09.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy