(634 S. K. m. 16, 19)
Dava: Dava dilekçesinde, genel teras olan çatı terasına çıkışı sağlayacak yolun açılması suretiyle davalının el atmasının önlenmesi ve kal istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının 1998 yılında 3. kattaki 3 numaralı bağımsız bölümü satın aldığında binanın ortak terasına tv anteni koymuş, güneş enerjisi tesis ettirmiş, bu hal taraflar arasında ihtilaf olmamışken davalı, sonradan tapuya tescil ettirdiği çatı katı ilavesi için 12.2.2010 tarih ve 136/60 Sayılı ek ruhsatla çatı katını inşa edince davacı ve diğer kat maliklerinin terasa çıkma imkanı kalmadığını, zira sonradan yapılan inşaatın binanın orta kısmını kapladığından, her iki taraftaki terasa çıkmaları engellediğini, son merdiven sahanlığındaki asansör boşluğu ve devamındaki duvarların yıkılması suretiyle açılacak bir koridorla kat maliklerinin terasa çıkma imkanı sağlanabileceği ileri sürülerek ortak yer çatı terasına çıkışı sağlayacak yolun açılması suretiyle davalının haksız el atmasının önlenmesi istenilmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; kat irtifakı kurulu anataşınmazda tarafların kat malikleri oldukları, davalının 4 numaralı bağımsız bölümünün çatı katlı mesken niteliğinde tapuya kayıtlı olduğu, yerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, 4. katın mesken ve merdiven sahanlığı ve asansör boşluğu, eklenti kısmın üzerindeki çatı kaplamasının yapılmış olduğu, merdiven ve sahanlığın 4. kat tahliyesine kadar devam ettiği, 4. kat tahliyesi üzerindeki sahanlıktan duvara monte edilmiş demir merdivenle asansör boşluğu üzerine çıkışın sağlanmış olduğu, 4. kat eklentisi olan çatı arası kısmında teras kısmının ve ortak alan olan çatı kısmının yapılmamış olduğu, mevcutta açık ve teras olarak bırakılmış olan kısmın projesinde çatı olarak gösterilmiş olduğu ve çatısının yapılmamış olduğu tespit edildiği belirtilmiştir.
Kat Mülkiyeti Yasasının 16. maddesi hükmü uyarınca kat malikleri anataşınmazın bütün ortak yerlerine arsa payları oranında ortak mülkiyet hükümlerine göre maliktirler ve bu yerlerden yararlanma hakkına sahiptirler.
Yine aynı Kanunun 19. maddesine göre kat malikleri anagayrimenkulün bakımına ve mimari durumuyla güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Kat maliklerinden her biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler yaptıramaz. Asıl olan anataşınmazın onaylı mimari projesine uygun olmasıdır.
Somut olayda yaptırılan bilirkişi incelemesinde anataşınmazın onaylı mimari projesinde çatıya çıkış yolunun ve yerinin olup olmadığı saptanmamış olup, sadece fiili durumun tespiti yapılmıştır. Buna göre; mahkemece davaya konu taşınmazın kat irtifakı kurulmasına esas onaylı mimari projesi ve sonrasında varsa tüm kat maliklerinin onayıyla gerçekleştirilmiş tadilat projelerinin bulunup bulunmadığı araştırılıp, getirtilerek projelerin bilirkişiye incelettirilip, projedeki durumla fiili durumun karşılaştırılması ve oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, yerinde bulunmayan yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istenmesi halinde temyiz edene iadesine, 17.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy