(6098 S. K. m. 100) (818 S. K. m. 84)
Dava ve Karar: Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Borçlu vekili, borcun daha önce takibe konu edildiğini ve ödendiğini, belirterek mükerrer takibin iptalini talep etmiştir.
Alacaklı vekili, daha önceki icra takip dosyasında 3095 sayılı Kanun uyarınca yasal faiz talep edildiğini, şikayete konu takip dosyası ile Anayasa'nın 46/son maddesi gereği eksik kalan faiz alacağının talep edildiğini belirterek bilirkişi tarafından hesap yapılmasını talep etmiştir.
Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda şikayetin kısmen kabulü ile takip tarihi itibarıyla toplam alacağın 32.772,10 TL olarak belirlenmesine, kalan miktar yönünden icranın geri bırakılmasına karar verilmiştir.
6098 sayılı TBK'nun 100. maddesinde (818 sayılı BK.nun 84.md.), ''Borçlu, faiz veya giderleri ödemede gecikmemiş ise, kısmen yaptığı ödemeyi ana borçtan düşme hakkına sahiptir." hükmü yer almaktadır. İlk takip tarihi itibariyle ilama göre alacağın hesaplanması, yapılan her bir ödeme tarihi itibariyle TBK 100. maddesine göre mahsuplar yapıldıktan sonra ikinci takip tarihi itibariyle talep edilebilecek miktarın belirlenmesi gerekir.
Mahkemece hükme esas alınan 27.06.2014 tarihli bilirkişi raporunda bu yönteme uygun hesaplama yapıldıktan sonra raporun son kısmında sebebi açıklanmaksızın "...bakiye kalan alacak miktarı hesabı" başlığı altında, yeniden takip çıkışı, harç, vekalet ücreti ve takip sonrası faiz olarak belirlenen toplam borç üzerinden, tüm ödemeler mahsup edilerek sonuca gidilmiştir. Alınan rapor yukarıda açıklanan hükme uygun değildir. T.B.K'nun 100. maddesindeki esaslar çerçevesinde ek rapor alınmalı ve hükmün sadece borçlu vekili tarafından temyiz edildiği de nazara alınarak sonuca gidilmelidir. ... denetimine açık olmayan raporla karar verilmesi doğru değildir.
Sonuç: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 07.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy