MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece, verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1219 sayılı Kanunun 41. maddesinde yazılı suçun; diplomasız olarak diş hekimliği mesleğine ilişkin herhangi bir muayene veya müdahale yapılması, yada diş hekimliği klinik hizmetleri ile ilgili işyeri açılması, aynı kanunun Ek 13/son maddesindeki suçun ise diploması veya meslek belgesi olmaksızın bu maddede tanımlanan diş protez teknisyenliğinin yapılması yada bu unvanın takınılması seçimlik hareketlerinden herhangi birisinin yapılması ile oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerekse öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve sanığın savunmasında ... adlı diş hekimi ile birlikte çalıştığını beyan etmesi karşısında; öncelikle yargılamaya konu edilen iş yerinin kayıtlı olup olmadığı, kayıtlı ise kim adına kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü ile ilgili resmi kurumlardan sorulup, ele geçirilen malzemelerin diş kliniği hizmeti verilmesi için yeterli olup olmadığı gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak tespit edilip, savunmada belirtildiği üzere...adında bir diş hekiminin mevcut olup olmadığı araştırılıp bulunması halinde tanık sıfatıyla dinlenmesi suretiyle ele geçirilen eşyaların kime ait olduğu duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenerek delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre de;
1-) Sanığın bazen sadece diş hekimleri tarafından, bazen bir ağız veya diş sağlığı teknisyeni, bazende diş protez teknisyeni tarafından yapılabilecek işleri yetkisizi olmaksızın yaptığının iddia edilip ileri sürülmüş olması, 1219 sayılı Kanunun 41. maddesindeki suç ile aynı kanunun Ek 13/son maddesindeki suçun farklı suçlar olması karşısında; öncelikle yargılamanın dayanağını teşkil eden iddianameye konu edilen eylemde; diş hekimleri yada diş teknisyenleri ile protez teknisyenleri tarafından yapılması gereken hangi tür işlerin yapıldığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilerek; her iki madde kapsamındaki işlerin yapılması halinde TCK'nın 44. maddesi gereğince en ağır cezayı gerektiren suçtan mahkumiyet kararı verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, suça konu işyerinde hangi tür müdahalenin yapıldığı ve ayrıca işyerinde ele geçirilen malzemelerin diş kliniği açılması için yeterli olup olmadığı denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan yazılı şekilde karar verilmesi, 2-) Mahkemece hüküm kurulurken, gerekçeli kararda sanık aleyhine asgari hadden ceza tayini yoluna gidildiği açıklanmasına rağmen, 1219 sayılı Kanun'un 41. maddesinde hapis cezasıyla birlikte öngörülen adli para cezası için alt sınır olarak 100 gün para cezasına hükmedilmesi,
3-) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.