MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 5941 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
5941 sayılı Kanun'un 7/6. maddesinde; ''Hakkında çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı kararı verilmiş olan kişi, buna rağmen çek düzenlerse, fiil daha ağır cezayı gerektiren başka bir suç oluşturmadığı takdirde, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.'' hükmünün bulunduğu, bu hükme göre hakkında mahkumiyet kararı verilen sanığın, çeki, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı kararından önce, ileri tarihli olarak düzenlediğini ve keşide tarihlerinde yurt dışında bulunduğuna yönelik savunması karşısında; davaya konu çek asıllarının getirtilip, çeklerin düzenlendiği tarihlerin tespiti açısından, lehine düzenlenen ve gerektiğinde ciro eden şirket yetkililerinin de tanık olarak dinlenilmeleri ve çekin dayanağını oluşturan ticari işlemlere ait faturalarda getirtilip, çekin fiilen keşide edildiği tarih belirlendikten ve sanığın yurt dışı giriş çıkış tarihleri ile karşılaştırıldıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayin takdiri gerekirken eksik araştırma ve kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre ise;
1-Yasak sonrası keşide edildiği iddia olunan çeklerin zincirleme olarak keşide edilip edilmediği hususu Türkiye Finans dışında adına çek keşide edilen lehdar firma bulunup bulunmadığı tesbit edilerek, varsa ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükmünün uygulanması gerekip gerekmediği araştırılmadan hüküm kurulması,
2-Birden fazla adli sicil kaydı bulunan sanığın, hangi hükümlülük kararının ve hangi cezasının tekerrüre esas teşkil ettiğinin Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde hükümde gösterilmemesi,
3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 2 numaralı bozma nedeni bakımından aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.