Tebliğname No : KYB - 2014/411152
2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 47/1-B. maddesine aykırılıktan 13 M 0056 plaka sayılı araç hakkında Bitlis Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 27/03/2014 tarihli ve GE 915858 sayılı İdari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 172,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik araç maliki H.. Y.. tarafından yapılan başvurunun reddine dair Bitlis Sulh Ceza Mahkemesinin 27/05/2014 tarihli ve 2014/403 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığının 15/12/2014 gün ve 74325 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/12/2014 gün ve KYB. 2014-411152 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, 13 M 0056 plaka sayılı araç maliki H.. Y..'ın 11/04/2014 tarihli itiraz dilekçesinde, aracının şehir içi servis minibüsü olduğunu, belirlenen güzergah üzerinde hareket ettiğini, kırmızı ışık ihlali yapıldığı belirtilen tarih, saat ve yerin minibüsünün servis güzergahı olmadığını, kamera veya başkaca görüntüler mevcut ise incelendiğinde durumun ortaya çıkacağını belirtmiş olması karşısında, muterizin itiraz dilekçesinde belirttiği hususların araştırılmaksızın eksik inceleme ile itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide "olağanüstü temyiz" olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı, hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelenmesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay'ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.
Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.
26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.
Mahkeme tarafından kanun yararına bozma isteminde ileri sürülen nedenler yönünden delil takdiri yapılarak karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma yoluna gidilmeyeceğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 07/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy